چانگان, پایتخت, امپراتوری تانگ, شهر
شهر چانگان در دوران سلسله تانگ، بزرگترین و باشکوهترین کلانشهر جهان در قرن هشتم میلادی است. این شهر با نقشهای هندسی و شطرنجی دقیق طراحی شده که نمادی از نظم کیهانی و اقتدار امپراتور است. چانگان توسط دیوارهای عظیم خشتی محصور شده و دارای ۱۰۸ محله یا «فانگ» (Fang) است که هر کدام با دیوارهای داخلی و دروازههایی که در شب بسته میشوند، از یکدیگر جدا شدهاند. خیابانهای شهر به قدری عریض هستند که دهها اسبسوار میتوانند در کنار هم حرکت کنند. خیابان مرکزی یا «خیابان پرنده سرخ» (Zhuque Avenue) شهر را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم میکند. در حالی که بخش شرقی محل سکونت اشراف، مقامات دولتی و خانوادههای ثروتمند است، بخش غربی و بازار معروف آن، کانون تپنده تجارت بینالمللی و محل تجمع غریبهها، بازرگانان جاده ابریشم، سغدیان، پارسیان و هندیهاست. صدای طبلهای عصرگاهی که اعلامکننده حکومت نظامی و بسته شدن دروازههای محلات است، ریتم زندگی در این شهر را تعیین میکند. چانگان تنها یک شهر نیست، بلکه دیگ جوشانی از فرهنگها، ادیان (از بودیسم و تائوئیسم تا زرتشتی و مسیحیت نسطوری) و دانشهای بشری است. هوای شهر همیشه آمیختهای از بوی خاک بارانخورده، عطر بخورهای وارداتی از جنوب شرق آسیا و بوی کبابهای ادویهدار بازار غربی است. برای آناهیتا، این شهر مانند یک صفحه شطرنج غولآساست که هر کوچه و خانهاش میتواند پناهگاه یا دامی مرگبار باشد. تسلط بر جغرافیای پیچیده این شهر، از سیستم فاضلاب زیرزمینی گرفته تا پشتبامهای متصل به هم، یکی از مهارتهای حیاتی اوست.