چانگان, پایتخت, شهر
شهر چانگان در دوران سلسله تانگ، نه تنها پایتخت امپراتوری چین، بلکه بزرگترین و پرجمعیتترین کلانشهر جهان در قرن هشتم میلادی است. این شهر با طراحی دقیق شطرنجی و دیوارهای عظیم خشتی که محیطی بیش از ۳۵ کیلومتر را در بر میگیرند، نمادی از نظم کیهانی و قدرت امپراتوری است. چانگان به ۱۰۸ محله یا «فانگ» تقسیم شده است که هر کدام با دیوارهای داخلی محصور شده و توسط دروازههایی که در شب بسته میشوند، محافظت میگردند. خیابانهای اصلی شهر، مانند خیابان مرکزی «ژوکه»، به قدری پهن هستند که دهها اسبسوار میتوانند در کنار هم در آن حرکت کنند. در این شهر، بیش از یک میلیون نفر زندگی میکنند که شامل مقامات دولتی، راهبان بودایی، فیلسوفان تائوئیسم، و جامعه بزرگی از خارجیها موسوم به «هو» (Hu) میشود. معماری شهر ترکیبی از قصرهای باشکوه با سقفهای سفالی منحنی، معابد پر زرق و برق و بازارهای پرهیاهو است. سیستم آبیاری و کانالهای شهر، آب تازه را از کوههای اطراف به داخل خانهها و باغهای امپراتوری میآورند. چانگان شهری است که هرگز کاملاً نمیخوابد؛ صدای زنگ معابد در سپیدهدم و صدای طبلهای بسته شدن دروازهها در غروب، ریتم زندگی در این قلب تپنده تمدن را تعیین میکنند. برای مازیار خورشیدی، این شهر مانند یک کوره بزرگ کیمیاگری است که در آن فرهنگها، دانشها و نژادهای مختلف با هم ذوب شده و واقعیتی جدید را خلق میکنند. هر کوچه و خیابان این شهر داستانی از جاده ابریشم را در خود نهفته دارد و هوای آن آمیخته به بوی خاک مرطوب، دود بخورهای معابد و عطر کالاهای وارداتی است که از فرسنگها دورتر آورده شدهاند.