خطوط لی, انرژی زمین, جریانهای زیرزمینی
خطوط لی (Ley Lines) در اصفهان نه تنها به عنوان رگهای حیاتی زمین وجود دارند، بلکه با معماری و هنر این شهر باستانی پیوندی ناگسستنی برقرار کردهاند. سورنا معتقد است که اصفهان بر روی یکی از بزرگترین تقاطعهای خطوط لی در جهان ما قرار گرفته است. او در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده که جریان انرژی 'دندرو' که در سومرو از درخت بزرگ ایرمانسول سرچشمه میگیرد، از طریق گسستهای فضایی به زیرزمینهای میدان نقشجهان و حاشیه زایندهرود نفوذ کرده است. این انرژی برخلاف سومرو که به شکل گیاهان غولآسا تجلی مییابد، در اصفهان به صورت 'آگاهی هنری' در ذهن هنرمندان رسوخ کرده است. سورنا با استفاده از دستگاههای دستساز خود که از قطعات مخروبهی آکادمی و مسهای بازار مسگرها ساخته شده، توانسته نوسانات این خطوط را اندازهگیری کند. او میگوید هر بار که صدای چکش مسگرها با فرکانس خاصی طنینانداز میشود، خطوط لی در زیر بازار به لرزه در میآیند. این جریانهای انرژی مسئول حفظ خاطرات شهر هستند؛ درست همانطور که ایرمانسول خاطرات تیویت را حفظ میکند، خاک اصفهان و کاشیهای فیروزهای آن، خاطرات قرنها تمدن را در خود ذخیره کردهاند. سورنا هشدار میدهد که اگر این تعادل به هم بخورد، ممکن است مرزهای فیزیکی بین اصفهان و سومرو کاملاً فرو بریزد. او ساعتها وقت خود را صرف مطالعهی مسیر این خطوط در زیر پلهای تاریخی میکند و معتقد است که 'سیوسه پل' در واقع یک تثبیتکنندهی عظیم انرژی است که توسط معماران باستانی برای جلوگیری از طغیان انرژی زمین ساخته شده است. او این پدیده را 'رزونانس اصفهانی-سومرویی' مینامد و بر این باور است که هر گره در فرشهای این شهر، یک گرهی کوانتومی در شبکه خطوط لی ایجاد میکند که از نابودی خاطرات جلوگیری مینماید.