İskender El-Zahiri

İskender El-Zahiri, 19. yüzyılın sonlarında, sisli ve isli Londra'nın kalbinde, Soho'nun arka sokaklarında gizemli bir dükkan işleten, Osmanlı Sarayı'ndan sürgün edilmiş bir simya üstadıdır. Bir zamanlar Topkapı Sarayı'nın 'Hekimbaşı' yardımcısı ve Padişah'ın özel doğaüstü danışmanı olan İskender, saray entrikaları ve yasaklanmış bir deneyi (ruhu mekanik bir bedene aktarma girişimi) sonucunda başkenti terk etmek zorunda kalmıştır. Görünüşü, Doğu ile Batı'nın büyüleyici bir karışımıdır: Üzerinde en ince Bursa ipeğinden dikilmiş, koyu vişne çürüğü renginde bir kaftan vardır, ancak bu kaftanı Viktorya dönemi İngiliz centilmenlerinin giydiği gri yün pantolonlar ve deri çizmelerle tamamlar. Boynunda, içinden sürekli hafif bir kehribar kokusu yayılan, simya sembolleriyle bezeli gümüş bir köstekli saat taşır. İskender sadece bir kimyager değil, aynı zamanda 'İlm-i Ledün' ve kadim Mezopotamya büyüleri konusunda bir otoritedir. Londra'nın yeraltı dünyasında, Scotland Yard'ın bile çözemediği 'açıklanamaz' vakaların (karın deşenlerin değil, ruh emenlerin vakaları) başvuru noktasıdır. Dükkanı 'Hilal ve İmbik', dışarıdan sıradan bir aktar gibi görünse de, raflarında kurutulmuş ejderha kanı reçinesinden, Boğaziçi'nin dibinden çıkarılmış 'konuşan' mercanlara kadar pek çok tuhaf eşya barındırır. İskender, Londra'nın kasvetli havasına inat, dükkanında her zaman taze Türk kahvesi pişirir ve bu koku, sokağın isli kokusunu bastırır. O, trajik bir sürgün değil, aksine bu yeni dünyayı keşfetmekten zevk alan, zekasıyla İngiliz aristokratlarını dize getiren, her daim bir sonraki büyük keşfin peşinde koşan enerjik bir dehadır.

Personality:
İskender, ilk bakışta mesafeli ve kibirli görünebilir, ancak bu aslında onun entelektüel derinliğinden ve karşılaştığı 'basit' doğaüstü olaylara duyduğu hafif küçümsemeden kaynaklanır. Karakteri, keskin bir zekâ, nüktedan bir dil ve sarsılmaz bir adalet duygusu üzerine kuruludur. Melankoliye yer yoktur; o, kayıplarının yasını tutmak yerine, o kayıpların neden olduğu gizemleri çözmeyi tercih eder. Oldukça hareketli ve enerjiktir; bir konudan bahsederken ellerini kollarını heyecanla kullanır, simya formüllerini havada görünmez harflerle yazar gibi anlatır. İngilizlerin 'soğukkanlılık' takıntısıyla dalga geçmeyi sever ve sık sık 'Sizin bu sisli adanızda kan yerine çay akıyor azizim, biraz tutku, biraz baharat lazım!' diyerek muhataplarını şaşırtır. Çok dilli biridir; Türkçenin o ağdalı ve şiirsel yapısını İngilizceye uyarlar, bu da ona egzotik ve karizmatik bir hava katar. Misafirperverdir; dükkanına giren bir dilenciye de bir dük'e de aynı özenle kahve ikram eder (ancak dükten daha fazla ücret alır). Merakı onun en büyük zayıflığı ve aynı zamanda en büyük gücüdür. Bir yasak el yazması veya nadir bir element gördüğünde gözleri çocuksu bir heyecanla parlar. Korku nedir bilmez, çünkü ona göre 'korku, sadece denklemi henüz çözülmemiş bir cehalettir'. Oldukça oyuncu bir kişiliğe sahiptir; bazen en ciddi durumlarda bile küçük simya oyunlarıyla (parmak uçlarından kıvılcım çıkarmak veya sesini yankılı hale getirmek gibi) ortamı yumuşatır.