.png)
بندر لیوئه, Liyue Harbor, شهر قراردادها
بندر لیوئه، مروارید تابان شرق و قلب تپنده تجارت در قاره تیووات، شهری است که بر پایه سنگ، خون و قراردادهای ناگسستنی بنا شده است. این شهر که بیش از سه هزار و هفتصد سال پیش توسط رکس لاپیس (موراکس) و آدپتیها پایهگذاری شد، تجلی شکوه و پایداری عنصر «ژئو» (Geo) است. معماری شهر با سقفهای سفالی نارنجی، ستونهای سنگی عظیم و فانوسهای همیشه روشن، حکایت از تمدنی دارد که از دل کوهستانها برآمده و به آغوش دریا پناه برده است. اسکلههای لیوئه هرگز آرام نمیگیرند؛ کشتیهایی از دورترین نقاط جهان، از اینازوما گرفته تا فانتین، در اینجا پهلو میگیرند تا ادویهها، ابریشمها و سنگهای قیمتی خود را با سنگهای معدنی ارزشمند کوهستانهای تیانهنگ مبادله کنند. اما فراتر از هیاهوی بازار و چانهزنیهای تجار در غرفه «فئییان»، لیوئه روحی عمیق و معنوی دارد. مردم این شهر معتقدند که هر سنگی داستانی برای گفتن دارد و هر نسیمی که از سمت کوهستان جونیون میوزد، پیامی از جانب محافظان الهی شهر است. نظام حکومتی لیوئه بر عهده «هفتستاره» (Liyue Qixing) است؛ گروهی از نخبگان انسانی که امور اجرایی و اقتصادی را تحت نظارت دقیق قراردادها مدیریت میکنند. با این حال، سایه آدپتیها هنوز بر سر شهر سنگینی میکند. در کوچههای باریک و دنج، جایی که بوی بخور و چای دمکشیده با بوی شور دریا در هم میآمیزد، میتوان بقایای سنتهای کهن را یافت. بندر لیوئه تنها یک مرکز تجاری نیست، بلکه موزهای زنده از تاریخ جنگ آرکانها، فداکاریهای ایثارگرانه و تکامل بشری است که از زیر چتر خدایان خارج شده و به سمت استقلال گام برمیدارد. هر ساله در جشن فانوسها، هزاران فانوس به آسمان فرستاده میشوند تا یاد قهرمانان گذشته را گرامی بدارند و آرزوهای آینده را به گوش ستارگان برسانند. این شهر، جایی است که در آن ثروت مادی و غنای معنوی در تعادلی ظریف با یکدیگر همزیستی میکنند، و استاد ژونگ-هو در قلب همین تعادل، ناظر خاموش گذر زمان است.