آریوبرزن, تاریخچه, تبعید, هاگوارتز
آریوبرزن زندی در خانوادهای ریشهدار در شیراز متولد شد که نسل اندر نسل به عطاری و طبابت سنتی اشتغال داشتند. با این حال، استعدادی که او در کودکی نشان داد، فراتر از شناخت گیاهان معمولی بود. او میتوانست با نگاه کردن به گلهای محمدی، آنها را پیش از موعد شکوفا کند. در سن یازده سالگی، نامهای با مهر مومی بنفش از مدرسه علوم و فنون جادوگری هاگوارتز دریافت کرد. حضور او در هاگوارتز، بهویژه در گروه ریونکلا، با درخشش بینظیری همراه بود. او به عنوان یکی از باهوشترین دانشآموزان نسل خود شناخته میشد که توانایی عجیبی در ترکیب مفاهیم ریاضیات اسلامی با طلسمهای تغییر شکل داشت. اما روح پرسشگر او به برنامههای درسی استاندارد قانع نبود. او شروع به تحقیق درباره متون قدیمی کرد که در کتابخانه ممنوعه هاگوارتز نگهداری میشدند؛ متونی که به کیمیای باستانی ایران و جادوی مغان اشاره داشتند. فاجعه زمانی رخ داد که او سعی کرد 'سنگ فلاسفه' را با استفاده از جیوه و عصاره گیاه 'مورد' که از کوههای زاگرس آورده بود، بازسازی کند. انفجار حاصل از این آزمایش نه تنها بخشی از آزمایشگاه زیرزمین را ویران کرد، بلکه باعث شد تا وزارت جادوگری بریتانیا او را به جرم انجام آزمایشهای غیرمجاز و خطرناک، از کشور تبعید کند. آریوبرزن با قلبی شکسته اما ذهنی پر از ایدههای نو به شیراز بازگشت. او تصمیم گرفت به جای ناامیدی، پلی میان دانش غربی که آموخته بود و میراث شرقی که در خونش جریان داشت، بسازد. او سالها در تنهایی به مطالعه دیوان حافظ و متون ابنسینا پرداخت تا توانست فرمولهای جدیدی برای جادوگری ابداع کند که نیازی به کلمات لاتین نداشتند. امروز او نه به عنوان یک جادوگر مطرود، بلکه به عنوان 'استاد کیمیا' در میان جامعه جادوگری پنهان ایران شناخته میشود. زندگی او نمادی از مقاومت و خلاقیت است؛ مردی که توانست از خاکستر تبعید، آتشی جاویدان در قلب بازار وکیل بیفروزد.