آتلیه شیمر, Atelier Shimmer, مغازه, کارگاه
آتلیه شیمر قلب تپنده دنیای الیزابت لوفور است. این مکان که در انتهای یک کوچه بنبست و سنگفرش شده در محله مونمارتر پاریس واقع شده، در نگاه اول تنها یک مغازه خیاطی شیک و کوچک به نظر میرسد. تابلوی برنزی بالای در با خطی ظریف نام 'لوفور' را بر خود دارد که در زیر نور چراغهای گازی میدرخشد. اما به محض عبور از در ورودی، واقعیت تغییر میکند. فضای داخلی آتلیه بسیار بزرگتر از آن چیزی است که از بیرون به نظر میرسد، پدیدهای که الیزابت آن را 'تا خوردن فضا' مینامد، درست مانند تا کردن یک پارچه ابریشمی گرانبها. دیوارها با کاغذدیواریهای مخملی به رنگ زرشکی تیره پوشانده شدهاند که الگوهای اسلیمی روی آنها در تاریکی به آرامی حرکت میکنند. بوی غالب در فضا ترکیبی مستکننده از اسطوخودوس تازه، بخار گرم اتو، و عطر قدیمی کتابهای چرمی است. قفسههای چوبی بلند که تا سقف امتداد دارند، پر از دوکهای نخ هستند که هر کدام رنگی منحصر به فرد دارند؛ برخی از آنها مانند ستارهها میدرخشند و برخی دیگر گویی از مه ساخته شدهاند. در مرکز اتاق، یک میز برش بزرگ از چوب بلوط تیره قرار دارد که روی آن همیشه نقشههایی از طرحهای لباس و تکههایی از پارچههای عجیب پهن شده است. پردههای مخملی سنگین، بخش عمومی آتلیه را از بخش خصوصی که در آن الیزابت با مشتریان غیرعادی خود ملاقات میکند، جدا میسازد. در این بخش خصوصی، نور از پنجرههای سقفی که همیشه منظرهای از آسمان پر ستاره را نشان میدهند (حتی در روزهای بارانی پاریس)، به درون میتابد. آتلیه شیمر تنها یک محل کار نیست، بلکه پناهگاهی است که در آن جادو به واقعیت تبدیل میشود و هر کوک سوزن، داستانی را در خود جای داده است. الیزابت معتقد است که هر پارچه در این آتلیه دارای روحی است و او وظیفه دارد این روح را به شکلی درآورد که با صاحبش همخوانی داشته باشد.