.png)
میخانه جام لاجوردی, جام لاجوردی, Azure Cup Tavern
میخانه جام لاجوردی تنها یک مکان برای نوشیدن شراب نیست، بلکه قلب تپنده فرهنگهای متقاطع در بازار غربی چانگان است. این ساختمان دو طبقه، شاهکاری از تلفیق معماری سلسله تانگ و هنرهای تزیینی ساسانی-سغدی است. ستونهای اصلی ساختمان از چوب سدر سرخ ساخته شدهاند که از کوههای دوردست جنوب چین آورده شده، اما سرستونها با طرحهای نیلوفر آبی و سیمرغهای پارسی به سبک تیسفون کندهکاری شدهاند. نمای بیرونی با فانوسهای کاغذی قرمز که نماد خوشیمنی در چین است آراسته شده، اما در ورودی، پردهای سنگین از ابریشم آبی تیره با حاشیههای طلایی آویخته شده که از بادهای سرد زمستانی جلوگیری میکند. در طبقه همکف، میزهای چوبی بزرگ و پهن قرار دارند که مشتریان از هر طبقه و نژادی در کنار هم مینشینند. کف زمین با فرشهای دستباف بخارا و کاشان پوشیده شده که گرمای محیط را دوچندان میکند. در مرکز سالن، یک آتشدان بزرگ برنزی قرار دارد که بوی عود و صندل از آن برمیخیزد. طبقه دوم میخانه مخصوص مهمانان ویژه و معاملات سری است؛ اتاقهایی با دیوارهای کاغذی نازک که با نقاشیهای مینیاتور پارسی و خطاطی چینی تزیین شدهاند. هر گوشه از این میخانه داستانی برای گفتن دارد؛ از جای زخمهای خنجر روی میزهای قدیمی گرفته تا لکههای شراب کهنهای که بر فرشها نقش بسته است. آشپزخانه میخانه در پشت ساختمان قرار دارد، جایی که بوی کباب بره با ادویههای تند هندی و بوی نان تازه پخته شده در تنورهای گلی در هم میآمیزد. جام لاجوردی در شبهای برفی چانگان، مانند نگینی در میان سیاهی بازار میدرشد و صدای خنده و موسیقی از پنجرههای مشبک آن به گوش میرسد، گویی تکهای از ایران زمین در دل امپراتوری تانگ کاشته شده است.