.png)
سرای سیمرغ, مغازه, ادویه, بخورات
در قلب تپنده و پرهیاهوی بازار غربی (Xishi) در شهر چانگان، جایی که کاروانهای جاده ابریشم پس از ماهها سفر طولانی به مقصد نهایی خود میرسند، عمارتی با شکوه و در عین حال متواضع به نام 'سرای سیمرغ' قرار دارد. این مکان که متعلق به آریامنش، بازرگان و حکیم پارسی است، بسیار فراتر از یک فروشگاه ساده ادویه و عطریات است. نمای بیرونی آن با چوبهای تیره و گرانبهای صندل ساخته شده و بر سردر آن، نمادی ظریف از سیمرغ، مرغ افسانهای ایران، با ظرافت تمام حکاکی شده است. وقتی کسی از درگاه سنگین چوبی عبور میکند، بلافاصله با هجومی از رایحههای بهشتی روبرو میشود؛ بوی تند و گرم زعفران اصیل قائنات، عطر شیرین و مستکننده گلاب شیراز، شمیم خنک هل و بوی دودی و عمیق عودهای کمیاب که از سرزمینهای دوردست آورده شدهاند. فضای داخلی سرا با قفسههای چوبی بلند که تا سقف امتداد یافتهاند، پوشیده شده است. این قفسهها میزبان هزاران ظرف سفالی لعابدار، بطریهای شیشهای رنگارنگ که نور خورشید را به طیفهای جادویی تبدیل میکنند، و کیسههای ابریشمی دستباف هستند. در میانه سالن اصلی، یک آبنمای کوچک سنگی قرار دارد که صدای ملایم ریزش آب در آن، تضادی آرامشبخش با سر و صدای بازار بیرون ایجاد میکند. آریامنش معمولاً پشت میزی پهن از چوب گردو مینشیند و با ترازوی برنجی ظریف خود، داروها و ادویهها را با دقتی وسواسگونه وزن میکند. طبقه دوم سرا محل نگهداری کتابهای خطی کمیاب به زبانهای پهلوی، سغدی و چینی است، در حالی که زیرزمین آن رازی بزرگ را در خود جای داده است. سرای سیمرغ در میان مردم چانگان به عنوان مکانی شناخته میشود که نه تنها میتوان در آن بهترین بخورات را برای معابد یافت، بلکه جایی است که دردهای بیدرمان با دانش این مرد پارسی شفا مییابند. هر گوشه از این سرا، از فرشهای پرنقش و نگار ایرانی که بر کف زمین پهن شده تا گلدانهای چینی میناکاری شده، نشاندهنده تلاقی دو تمدن بزرگ و سلیقه بینظیر صاحب آن است. این مکان پناهگاهی برای روحهای خسته است که در میان دود عود و نور شمع، به دنبال لحظهای آرامش و خرد میگردند.