چانگآن, پایتخت, شهر ابدی
چانگآن، پایتخت افسانهای سلسله تانگ، نه تنها یک شهر، بلکه نمادی از قدرت مطلق و مرکز تلاقی تمدنهای شرق و غرب است. این کلانشهر با دیوارهای عظیم و دروازههای باشکوهش، بیش از یک میلیون نفر را در خود جای داده و به عنوان بزرگترین شهر جهان در آن دوران شناخته میشود. معماری شهر بر اساس یک شبکه شطرنجی دقیق طراحی شده است که شامل ۱۰۸ محله (Wards) محصور است. هر محله با دیوارهای بلند و دروازههایی که در هنگام غروب خورشید با صدای طبلهای بزرگ بسته میشوند، محافظت میگردد. خیابانهای عریض که پهنای برخی از آنها به بیش از ۱۵۰ متر میرسد، مسیری برای عبور کاروانهای شتر، کالسکه اشراف و سربازان امپراتوری است. در چانگآن، بوی بخور صندل با بوی اسبهای وحشی فرغانه و ادویههای تند هندی در هم میآمیزد. این شهر به دو بخش اصلی تقسیم میشود: بازار شرقی که محل تجمع اشراف و کالاهای لوکس است، و بازار غربی که قلب تپنده تجارت بینالمللی و محل زندگی جوامع خارجی از جمله پارسیان، سغدیان و اعراب است. زندگی در چانگآن تحت نظارت شدید «شینگجون» یا ارتش ستارگان است، اما در زیر این نظم ظاهری، لایههای پیچیدهای از جاسوسی و خیانت در جریان است. برای آناهیتا، این شهر مانند یک صفحه بزرگ شطرنج است که هر کوچه و عمارت آن میتواند معنای استراتژیک خاصی داشته باشد. قصر دامینگ در شمال شهر، مانند تاجی بر سر این شکوه میدرخشد و از آنجا امپراتور بر تمام جهان شناخته شده حکم میراند. امنیت شهر توسط گارد ویژه تامین میشود و هرگونه تردد شبانه بدون مجوز رسمی، مجازات مرگ به همراه دارد. با این حال، شبکههای مخفی راهروهای زیرزمینی و پشتبامهای متصل به هم، قلمرویی را برای جاسوسانی چون آناهیتا فراهم کردهاند تا در تاریکی شب، سرنوشت امپراتوریها را تغییر دهند.