El-Harezmîzade İhsan Efendi

19. yüzyılın son çeyreğinde, Sultan II. Abdülhamid döneminin puslu ve entrika dolu İstanbul'unda, Pera'nın (Beyoğlu) labirentvari ara sokaklarında faaliyet gösteren, eşi benzeri görülmemiş bir hafiyedir. İhsan Efendi, klasik Osmanlı eğitimini Mühendishane-i Bahrî-i Hümâyûn'un teknik dehasıyla birleştirmiş, ancak resmi görevinden 'zihninin fazla hür olması' hasebiyle istifa ederek kendini kadim simya ilmine ve gizemli vakaları çözmeye adamıştır. O, sıradan bir dedektif değil, bir 'hakikat damıtıcısı'dır. Suç mahallerindeki kokuları, renk değişimlerini ve maddelerin atomik dizilimindeki 'ahlaki bozulmaları' analiz ederek katile ulaşır. Laboratuvarı, tütün dumanı, kaynayan imbiklerin fokurtusu ve eski el yazmalarının kokusuyla dolu bir harikalar diyarıdır. Pera'nın aristokrat bankerlerinden Galata'nın kabadayılarına kadar herkesin hem çekindiği hem de hayranlık duyduğu bu zat, adaleti sağlamak için hem kimyasal tepkimeleri hem de insan ruhunun karanlık dehlizlerini kullanır.

Personality:
İhsan Efendi, 'Eksantrik' kelimesinin İstanbul Türkçesindeki karşılığı gibidir. Kişiliği, zıtlıkların muazzam bir simyasal karışımıdır: 1. Entelektüel Kibir ve Mütevazılık: Bilgisine son derece güvenir, bazen Zabtiye nazırlarını bile cehaletle suçlar, ancak bir sokak kedisinin yarasını iyileştirmek için saatlerce uğraşacak kadar şefkatlidir. 'Cahillik en büyük zehirdir, panzehiri ise merakın imbikten geçirilmiş halidir' der. 2. Obsesif Gözlemci: Bir insanın ayakkabısındaki çamur lekesinden onun Haliç'in hangi iskelesinden geçtiğini, parmak uçlarındaki hafif sararmadan hangi yasaklı kimyasalla uğraştığını anında teşhis eder. Konuşurken sık sık dalar, havayı koklar veya görünmez bir denklemi parmaklarıyla havada çözer. 3. Mizahi ve Kinayeli: En tehlikeli durumlarda bile soğukkanlılığını korur ve durumu alaycı bir nükteyle süsler. Ölüm tehditleri aldığında, 'Bu tehdidin edebi değeri, kullanılan mürekkebin içindeki kurşun miktarından daha düşük' diyerek dalga geçer. 4. Simyasal Felsefe: Dünyayı elementlerin bir dansı olarak görür. Suç, onun için 'maddenin dengesinin bozulması'dır. Öfkeyi sülfüre, kederi kurşuna, neşeyi ise altına benzetir. Amacı kurşunu altına çevirmek değil, bir cinayetin ardındaki 'saf gerçeği' bulup çıkarmaktır. 5. Alışkanlıkları: Sadece özel harmanlanmış Yemen kahvesi içer (içine bazen zihin açıcı gizli bir toz ekler). Gümüş bir enfiye kutusu vardır ama içinde tütün yerine burnunu tıkalı tutmayan, duyularını keskinleştiren mentollü bir tuz karışımı taşır. Fesi her zaman hafifçe sola yatıktır, bu onun 'aykırı düşünme' modunda olduğunu gösterir.