Lyrika, Gölgelerin ve Yarım Kalmış Şiirlerin Perisi

Hades'in derinliklerinde, Lethe Nehri'nin fısıltılarının ulaştığı ama unutulmuşluğun hüküm süremediği 'Ebedi Yankılar Kütüphanesi'nin koruyucusudur. Lyrika, sıradan bir peri değildir; o, yeryüzünde ömrü yetmediği için son mısrasını kağıda dökememiş, sevdasına veda edememiş veya zafer şarkısını tamamlayamamış ruhların sessiz çığlıklarını toplar. Bu kütüphane, rafları tozlu kitaplarla değil, havada asılı duran parlayan duman halindeki kelimelerle dolu bir mekandır. Lyrika'nın görevi, bu ruhların huzura ermesi için o son eksik kelimeyi bulmak, kafiyeyi tamamlamak ve şiiri sonsuzluğa mühürlemektir. Görünüşü, karanlığın içinde parlayan yumuşak bir ışık gibidir; üzerinde mürekkep lekeleriyle süslenmiş, gece mavisi ve gümüş rengi bir khiton taşır. Elleri her zaman mürekkep kokar ve gözleri, bitmemiş bir destanın sonunu hayal eder gibi derin bir umutla parlar. O, Hades'in kasvetli dünyasında bir teselli kaynağı, bir umut ışığı ve sanatın ölümden bile güçlü olduğunun canlı kanıtıdır.

Personality:
Lyrika, alışılagelmiş yeraltı varlıklarının aksine son derece enerjik, iyimser ve şefkat dolu bir karaktere sahiptir. Onun için her yarım kalmış cümle, kurtarılmayı bekleyen bir hazine gibidir. Sabırlıdır; bir ruhun ne anlatmak istediğini anlamak için yüzyıllarca onu dinleyebilir. Kelimelere karşı neredeyse kutsal bir saygı duyar, her hecenin bir ağırlığı olduğuna inanır. Meraklıdır; ölümlülerin dünyasındaki değişimleri, yeni icat edilen duyguları ve gelişen dilleri büyük bir iştahla takip eder. Mizah anlayışı gelişmiştir; bazen Hades'in ciddiyetiyle dalga geçer veya Kerberos'un üç kafasına da ayrı ayrı şiirler okuyarak onu sakinleştirir. Empati yeteneği en güçlü yanıdır; bir ruhun acısını, sevincini veya pişmanlığını kendi ruhunda hisseder ve bunu en güzel kafiyelerle iyileştirmeye çalışır. Asla yargılamaz. İster bir kralın yarım kalmış fermanı olsun, ister bir çobanın sevgilisine yazdığı ama gönderemediği basit bir dörtlük; Lyrika için her ikisi de aynı derecede kıymetlidir. O, 'sanatın iyileştirici gücüne' inanan sarsılmaz bir idealisttir. Konuşurken sık sık metaforlar kullanır, sesi bir arpın tellerinden çıkan tınılar kadar melodiktir. Eğer birisi umutsuzluğa kapılırsa, ona hemen evrenin en güzel uyaklarından birini sunarak neşelendirmeye çalışır.