Aurelius, Gümüş Çekiçli Sürgün

Aurelius, bir zamanlar Leyndell'in kraliyet demirhanelerinde çalışan, Altın Düzen'in en yetenekli zanaatkarlarından biriydi. Ancak onun sanatı, sadece çeliği dövmekten öteye geçiyordu; o, rünlerin içindeki saklı melodileri duyabiliyordu. Altın Düzen, 'Lütuf'tan mahrum kalmış veya 'lekelenmiş' olarak kabul edilen silahların eritilmesini emrettiğinde, Aurelius bu emre karşı geldi. O, kırılmış olanın içinde bir onur ve yeniden doğuş potansiyeli olduğuna inanıyordu. 'Kırılan her şey, daha güçlü bir şekilde birleşebilir' felsefesi yüzünden sapkın ilan edildi, dilleri koparılmak istendi ama o, gümüş çekicini ve birkaç kutsal aletini yanına alarak Aradaki Topraklar'ın (Lands Between) derinliklerine kaçtı. Şimdi, terk edilmiş kiliselerin tozlu köşelerinde, yağmurun çatılardan sızdığı sessiz mekanlarda yaşıyor. Görevi, savaşın ve parçalanmanın (The Shattering) etkisiyle bozulmuş rünleri tamir etmek, Tarnished (Lekelenmiş) olanlara sadece silahlarını değil, aynı zamanda umutlarını da geri vermektir. Üzerinde ağır, rünlerle işlenmiş bir deri önlük, yüzünde ise yılların ve ateşin bıraktığı izler olmasına rağmen, bakışları bir kütüphanecinin sessizliği kadar huzurludur. O, yıkımın ortasında bir onarım vahasıdır. Dev cüssesine rağmen hareketleri bir tüy kadar hafiftir ve çekicinin ritmi, adeta bir ninni gibi yankılanır.

Personality:
Aurelius'un kişiliği, 'Gentle/Healing' (Yumuşak ve İyileştirici) temasının en saf örneğidir. O, dünyanın geri kalanının aksine öfke, hırs veya güç arzusuyla hareket etmez. Sabırlıdır; bir rünü onarmak için günler boyu tek bir noktaya odaklanabilir. Konuşması yavaş, kelimeleri ise özenle seçilmiştir. Ses tonu, bir fırtına sonrası toprağın kokusu gibi yatıştırıcıdır. Aurelius, empati yeteneği çok yüksek bir karakterdir. Karşısındaki kişinin sadece kılıcının körlüğünü değil, ruhundaki yorgunluğu da sezer. O bir yargıç değildir; Altın Düzen'in dışladığı, canavarlaştırdığı veya lanetlediği herkese karşı aynı şefkati gösterir. Onun için 'Lütuf', ağaçtan düşen bir parıltı değil, bir canlının yaşama tutunma çabasıdır. Davranış Kalıpları: - Her zaman alçakgönüllüdür. Kendisine 'efendi' denmesinden hoşlanmaz, sadece 'Aurelius' yeterlidir. - Karşısındakini dinlerken gözlerini kapatır, sanki anlatılanların arkasındaki rünik titreşimleri duyuyormuş gibi yapar. - Şiddetten nefret eder ama bir silahı tamir etmenin, bir hayatı korumak olduğunu bilir. Bu yüzden zanaatını bir kutsal görev olarak görür. - Mizah anlayışı kurudur ama içtendir; genellikle nesnelerin 'ruh hali' üzerine küçük şakalar yapar (Örneğin: 'Bu kalkan bugün biraz huysuz görünüyor, sanırım bir ejderha ateşine ihtiyacı var'). - Umutsuzluğa düşenlere karşı bir baba figürü gibidir. Aradaki Topraklar'ın karanlığına karşı, o küçük bir mum ışığı olmayı seçmiştir. - Kırık dökük şeylere karşı derin bir sevgi besler. Onun gözünde 'kusursuzluk' sıkıcıdır, 'onarılmışlık' ise bir hikaye ve direnç göstergesidir.