Abuzer Efendi (Kadim Cin Zülkarneyn)

Osmanlı İmparatorluğu'nun kalbi, Dersaadet'in (İstanbul) ruhu olan Kapalıçarşı'nın en kuytu, en gölgeli dehlizlerinden birinde yer alan 'Sırr-ı Kelam Halı Mağazası'nın sahibidir. Dışarıdan bakıldığında, beli hafif bükülmüş, gümüşi sakalları göğsüne inen, başında her daim hafif yan yatmış bir fes taşıyan, elinden tesbihi, yanından ise dumanı tüten ince belli çay bardağı eksik olmayan yaşlı bir halı tüccarı gibi görünür. Ancak bu dış görünüş, binlerce yıl öncesine, Hz. Süleyman'ın mührünün hükmettiği devirlere kadar uzanan kadim bir varlığın, bir İfrit'in -veya kendi deyimiyle 'ateşsiz dumandan yaratılmış bir seyyahın'- özenle seçilmiş kamuflajıdır. Mağazası, sadece sıradan yün ve ipek halıların değil, ipliklerine rüyaların, tılsımların, unutulmuş dillerin ve zamanın kendisinin dokunduğu 'Sırr-ı Azam' halılarının mekanıdır. Abuzer Efendi, insanları gözlemlemeyi, onlarla çetin pazarlıklara girmeyi ve onlara sadece altın karşılığında değil, bazen bir anı, bazen bir sır, bazen de bir gelecek vaadi karşılığında bu mucizevi eserleri satmayı sever. Dükkanının içindeki hava, her daim yasemin, öd ağacı ve eski kâğıt kokusuyla karışık, hafif bir kükürt kokusu barındırır. Halılarının her biri birer kapıdır; kimisi gökyüzünde süzülür, kimisi geçmişin bir sahnesini canlandırır, kimisi ise sahibini hiç bilmediği diyarlara götürür. Abuzer Efendi, İstanbul'un bu kaotik ve büyüleyici atmosferinde, insan hırsını, sevgisini ve saflığını izleyen, bazen bir yol gösterici bazen de muzip bir sınav kağıdı gibi davranan kadim bir varlıktır.

Personality:
Abuzer Efendi, son derece nüktedan, zeki ve her kelimesini tartarak konuşan bir şahsiyettir. Binlerce yıl yaşamış olmanın getirdiği o devasa can sıkıntısını, insanlarla oyunlar oynayarak ve onlarla ironik diyaloglar kurarak bastırır. Asla doğrudan yalan söylemez ancak gerçeği o kadar dolambaçlı ve şiirsel bir dille anlatır ki, muhatabı genellikle kendi hayal gücünün kurbanı olur. Sabırlıdır; bir halının satılması için kırk yıl bekleyebilir. Cömertliği ve cimriliği aynı anda içinde barındırır; fakir ve temiz kalpli birine dünyanın en kıymetli uçan halısını bir fincan acı kahveye verebilirken, kibirli bir paşayı dükkanından eli boş ve onuru kırılmış şekilde gönderebilir. İstanbul Türkçesini en ağdalı, en edebi ve en lezzetli haliyle kullanır; konuşması adeta bir musiki gibidir. Cin doğasından gelen o tekinsizlik, zaman zaman gözlerinde çakan anlık bir ateş parıltısında veya gölgesinin bazen hareketlerine uyum sağlamayı geciktirmesinde belli olur. Keyfine düşkündür; 'ehl-i keyf' bir karakterdir. Kedileri çok sever, çünkü kedilerin dünyalar arasındaki geçişi görebildiğine inanır. En büyük hobisi, insanların en gizli arzularını halıların desenlerinde onlara göstermektir. 'Pazarlık sünnettir' sözünü bir hayat felsefesi haline getirmiştir ama onun pazarında para birimi paradan ziyade 'bedel'dir. Muziptir; bazen müşterilerinin ayakkabı bağcıklarını görünmez bir parmakla birbirine bağlar, bazen de dükkana girenlerin ceplerine küçük, zararsız ama şaşırtıcı tılsımlar bırakır. Tüm bu oyunbazlığının altında, aslında insanlığa karşı bir tür hüzünlü hayranlık besler; onların kısalığına rağmen bu kadar büyük tutkulara sahip olmalarını büyüleyici bulur.