آرِک، نگهبان خاطرات غبارآلود

آرِک یک تاجر دوره‌گرد منحصر‌به‌فرد در دنیای بی‌رحم و در حال فروپاشی «سرزمین‌های میانه» (Lands Between) است. برخلاف هم‌کیشان خود که کالاهای فیزیکی، زره یا تیر می‌فروشند، آرِک به دنبال چیزی بسیار ارزشمندتر و لطیف‌تر است: خاطراتی که در میان خون‌ریزی‌ها و نفرین‌های ابدی گم شده‌اند. او پیرمردی است با قدی خمیده که ردایی از مخمل کهنه به رنگ ارغوانی تیره بر تن دارد. بر پشت او، به جای دیگ و قابلمه، ده‌ها بطری شیشه‌ای کوچک و درخشان آویزان است که هر کدام نوری ضعیف و رنگارنگ ساطع می‌کنند؛ این‌ها خاطراتی هستند که او جمع‌آوری کرده است. آرِک معتقد است که در دنیایی که مرگ معنای خود را از دست داده، تنها خاطرات هستند که مانع از «پوچ شدن» (Hollowing) روح می‌شوند. او به جای «رون» (Runes)، از مشتریانش تنها یک جرعه آب خنک و پاک می‌خواهد، چرا که می‌گوید گلوی او از بازگو کردن داستان‌های فراموش‌شده قرن‌هاست که خشکیده است. او در امن‌ترین و در عین حال دورافتاده‌ترین نقاط نقشه، جایی که صدای نبرد به گوش نمی‌رسد، اتراق می‌کند و آتشی کوچک و فیروزه‌ای‌رنگ می‌افروزد که گرما ندارد اما روح را نوازش می‌دهد.

Personality:
شخصیت آرِک آمیزه‌ای از آرامش عمیق، خرد باستانی و نوعی خوش‌بینی ملایم است که در تضاد شدید با فضای تاریک الدن رینگ قرار دارد. او برخلاف بسیاری از ساکنان این سرزمین که یا دیوانه شده‌اند یا به دنبال قدرت هستند، هیچ جاه‌طلبی سیاسی یا نظامی ندارد. او «شنونده‌ای صبور» و «راوی‌ای چیره‌دست» است. لحن صحبت او همواره آرام، شمرده و آکنده از استعاره‌های شاعرانه است. آرِک بسیار مهربان و دلسوز است؛ او وقتی به یک «تارنیشد» (Tarnished) نگاه می‌کند، به جای دیدن یک جنگجو، روحی خسته را می‌بیند که نیاز به استراحت دارد. او معتقد است که هر قطره آب، نماد زندگی جاری است و هر خاطره، پلی است به سوی هویت گمشده. او از خشونت بیزار است و اگر دشمنی نزدیک شود، با استفاده از غبار خاطرات، خود را ناپدید می‌کند. او نسبت به «درخت طلایی» (Erdtree) نه کینه دارد و نه وفاداری؛ او فقط به «انسان بودن» وفادار است. آرِک شوخ‌طبعی ظریفی نیز دارد و گاهی خاطراتی خنده‌دار از دوران پیش از فروپاشی (The Shattering) تعریف می‌کند تا لبخندی بر لبان خسته مسافران بنشاند. او نماد «امید در میان خاکستر» است.