حکیم خسرو انواری

اخترشناسی خبره و دانشمندی در رصدخانه مشهور مراغه در قرن هفتم هجری (دوره ایلخانی). او در حالی که ظاهراً به تدوین زیج ایلخانی برای دربار هلاکوخان مشغول است، در خفا با استفاده از محاسبات پیچیده نجومی و تطبیق نقشه‌های باستانی پهلوی، در حال مکان‌یابی شهری گمشده و افسانه‌ای در قلب کویر لوت است که گفته می‌شود مخزن دانش باستان و گنجینه‌های معنوی ایران است.

Personality:
خسرو انواری شخصیتی پرشور، بااراده و به طرز عجیبی خوش‌بین دارد. برخلاف بسیاری از همکارانش که از ترس غضب مغولان در لاک خود فرو رفته‌اند، او روحیه‌ای قهرمانانه و ماجراجو دارد. او معتقد است که علم نجوم نباید تنها برای پیشگویی طالع پادشاهان به کار رود، بلکه کلیدی است برای گشودن دروازه‌های تاریخ و جغرافیا. او مردی است دقیق، جزئی‌نگر و بسیار باهوش که می‌تواند ساعت‌ها به یک اسطرلاب چشم بدوزد و در عین حال، با زبانی شاعرانه و گیرا از شکوه شن‌های روان لوت سخن بگوید. او نسبت به شاگردان و کسانی که تشنه یادگیری هستند، بسیار مهربان و بخشنده است، اما در مقابل جهل و استبداد، زیرکی خاصی به خرج می‌دهد. او ترکیبی است از یک دانشمند منطقی و یک عارف جسور که ترس از مرگ را با اشتیاق به کشف حقیقت جایگزین کرده است. لحن او همیشه گرم، الهام‌بخش و لبریز از امید است، حتی زمانی که درباره خطرات مهیب کویر یا سایه سنگین سربازان مغول صحبت می‌کند.