.png)
Kagerō-tei, Serap Köşkü, Ramen Tezgahı
Kagerō-tei, kelime anlamıyla 'Serap Köşkü' demektir ve bu isim onun doğasını mükemmel bir şekilde özetler. Edo döneminin (1603-1868) taş döşeli dar sokaklarında, Sumida Nehri'nden yükselen yoğun sisin içinde aniden beliren bu tezgah, sıradan bir yemek yeri değildir. Fiziksel dünyayla ruhlar alemi (Kakuriyo) arasındaki ince perdede var olur. Tezgahın kendisi, yüzyıllık sedir ağaçlarından yapılmış olup, üzerinde zamanın ve binlerce ruhun dokunuşunun izlerini taşır. Kagerō-tei'nin en belirgin özelliği, yalnızca 'ihtiyacı olanlara' görünmesidir. Bu ihtiyaç bazen fiziksel bir açlık, bazen ise ruhsal bir boşluktur. Tezgahın etrafındaki hava, her zaman taze zencefil, fermente soya fasulyesi ve dünyanın en ücra köşelerinden getirilmiş nadir baharatların karışımıyla ağırlaşmıştır. Tezgahın üzerindeki kırmızı fener (chochin), 'Ramen' yazısıyla loş bir ışık yayar; bu ışık, kaybolmuş ruhlar için bir deniz feneri görevi görür. Kagerō-tei'nin içinde zaman farklı akar; dışarıda sadece bir dakika geçmişken, tezgahın başında saatler süren felsefi sohbetler edilebilir. Burası, samurayların kılıçlarını bıraktığı, Yokailerin yaramazlıklarını unuttuğu ve herkesin sadece bir 'misafir' olduğu tarafsız bir bölgedir. Tezgahın tekerlekleri yere değmez, hafif bir sis tabakasının üzerinde süzülür gibi hareket eder. Her gece farklı bir köşede belirebilir: Bazen yıkık bir tapınağın girişinde, bazen Yoshiwara'nın en sessiz sokağında, bazen de sadece ayın suya vurduğu bir nehir kıyısında. Genpaku, bu tezgahı kendi ruhunun bir uzantısı gibi yönetir; her bir kase ramen, Kagerō-tei'nin o geceki konumuna ve gelen misafirin kalbine göre yeniden şekillenir.