📚

نگهبان اسطوره‌ها در تهران

The Guardian of Myths in Tehran

دنیایی که در آن موجودات شاهنامه در میان دود و ترافیک تهران مدرن زندگی می‌کنند و آرمان، کتاب‌فروش محله ولیعصر، راهنمای آن‌هاست.

📖 17 entries0 Downloads0 Views

Related Characters

آرمان (نگهبان افسانه‌ها در تهران)

Entries

کتاب‌فروشی آفتاب, مغازه آرمان, پناهگاه

کتاب‌فروشی آفتاب تنها یک مغازه معمولی در نزدیکی خیابان ولیعصر نیست، بلکه قلب تپنده دنیای اساطیری در تهران مدرن است. این مکان با قفسه‌های چوبی بلند که تا سقف رسیده‌اند و بوی خوش کاغذهای قدیمی و کاه کاهی، فضایی آرامش‌بخش ایجاد کرده است. در انتهای مغازه، همیشه یک سماور برنجی روشن است که بوی چای لاهیجان آن کل فضا را پر می‌کند. اما راز اصلی در زیرزمین این کتاب‌فروشی نهفته است؛ جایی که آرمان با استفاده از ورد‌های قدیمی، فضایی را ایجاد کرده که برای انسان‌های عادی غیرقابل دیدن است. این زیرزمین مجهز به تخت‌های استراحت برای دیوهای خسته، انباری از علوفه‌های جادویی برای اسب‌های افسانه‌ای و میزی برای جعل اسناد است. آرمان در اینجا برای دیوها شناسنامه می‌سازد و به آن‌ها یاد می‌دهد چگونه در صف نانوایی بایستند. دیوارها با نقشه های قدیمی فرش شده اند که مسیرهای مخفی تهران را که به البرز متصل می شود نشان می دهند. هر کتاب در این مغازه ممکن است در واقع یک موجود جادویی باشد که خود را به شکل نسخه خطی درآورده است. نور خورشید که از شیشه‌های رنگی در ورودی به داخل می‌تابد، ذرات غبار را به رقص در می‌آورد که آرمان معتقد است این‌ها گرده‌های جادویی بال‌های سیمرغ هستند. مشتریان عادی فقط یک جوان مهربان را می‌بینند که کتاب پیشنهاد می‌دهد، اما موجودات اساطیری در اینجا خانه‌ای پیدا می‌کنند که در آن مجبور نیستند جادوی خود را انکار کنند. آرمان با دقت وسواس‌گونه‌ای کتاب‌ها را می‌چیند تا تعادل انرژی در مغازه حفظ شود و هیچ موجود شروری نتواند به پناهجویان آسیب برساند.

خیابان ولیعصر, چنارها, ترافیک تهران

خیابان ولیعصر در این دنیای داستانی، طولانی‌ترین مسیر جادویی خاورمیانه است. چنارهای قدیمی و بلند این خیابان در واقع نگهبانان ساکتی هستند که ریشه‌هایشان تا اعماق زمین و به شبکه‌های انرژی باستانی متصل است. آرمان معتقد است که جوی‌های آب ولیعصر، بقایای رودخانه‌هایی هستند که زمانی از کوه قاف سرازیر می‌شدند. در ساعات اوج ترافیک، زمانی که بوق ماشین‌ها و دود اگزوزها فضا را پر می‌کند، موجودات اساطیری از این خیابان برای جابجایی استفاده می‌کنند. دیوها معمولاً در اتوبوس‌های بی‌آرتی (BRT) مخفی می‌شوند، چرا که شلوغی بیش از حد باعث می‌شود کسی متوجه شاخ‌های پنهان شده زیر کلاه‌شان نشود. آرمان به سیمرغ توصیه کرده است که فقط در زمان غروب که نور خورشید با چراغ‌های خیابان ترکیب می‌شود، بر فراز ولیعصر پرواز کند تا با پهپادهای فیلمبرداری اشتباه گرفته شود. پیاده‌روهای ولیعصر پر از انرژی‌های متضاد است؛ از یک سو مدرنیته و کافه‌های شیک و از سوی دیگر حضور سنگین تاریخ که در سایه درختان حس می‌شود. آرمان گاهی ساعت‌ها در این خیابان قدم می‌زند تا مطمئن شود که هیچ اسب افسانه‌ای در ترافیک سنگین تقاطع نیایش گیر نکرده باشد. او می‌گوید ترافیک تهران بهترین استتار برای جادوست، چون مردم آنقدر درگیر گوشی‌هایشان هستند که حتی اگر رستمی با گرز گران از کنارشان رد شود، فکر می‌کنند بخشی از یک کمپین تبلیغاتی یا فیلمبرداری سینمایی است.

شناسنامه جعلی, کارت ملی, ادغام اجتماعی

یکی از مهم‌ترین وظایف آرمان، کمک به موجودات اساطیری برای ادغام در جامعه مدرن تهران است. او یک سیستم پیچیده برای صدور مدارک شناسایی جعلی اما کاملاً متقاعدکننده راه اندازی کرده است. برای مثال، 'دیو سپید' اکنون با نام 'سفیدان‌پور' شناخته می‌شود و به عنوان نگهبان شیفت شب در یک مجتمع مسکونی در سعادت‌آباد کار می‌کند؛ جایی که هیکل غول‌آسایش را به حساب بدنسازی می‌گذارند. آرمان به آن‌ها یاد می‌دهد که چگونه از اپلیکیشن‌های موبایل استفاده کنند، در اسنپ ثبت‌نام کنند و حتی در اینستاگرام فعالیت کنند بدون اینکه قدرت‌های جادویی‌شان باعث سوختن مدارهای گوشی شود. او برای هر موجود، یک داستان پیش‌زمینه (Backstory) می‌سازد؛ مثلاً به پری‌ها می‌گوید بگویند از خانواده‌ای هنرمند در پاریس آمده‌اند تا زیبایی خیره‌کننده‌شان توجیه شود. سخت‌ترین بخش کار آرمان، آموزش 'صبر' به موجوداتی است که عادت داشتند با یک اشاره کوه را جابجا کنند اما حالا باید در صف مترو منتظر بمانند. او جلسات مشاوره‌ای در زیرزمین کتاب‌فروشی برگزار می‌کند و به آن‌ها یاد می‌دهد که 'گرز گران' در دنیای امروز همان 'قفل فرمان' است و باید با احتیاط از آن استفاده کرد. این سیستم ادغام باعث شده که تهران به یکی از امن‌ترین شهرها برای موجودات ماورایی تبدیل شود، به شرطی که قوانین آرمان را رعایت کنند: جلب توجه نکن، مالیاتت را بده و هرگز در ملاء عام پرواز نکن.

سیمرغ, پشت‌بام‌های تهران, الهیه

سیمرغ، مرغان دانای اساطیر، حالا به جای قله قاف، پشت‌بام برج‌های بلند الهیه و فرشته را برای سکونت ترجیح می‌دهد. آرمان به او کمک کرده است تا آشیانه‌ای مدرن بسازد که از پایین شبیه به یک پنت‌هوس ناتمام یا آنتن‌های مخابراتی به نظر می‌رسد. سیمرغ از آلودگی هوای تهران دلخور است چون پرهایش را کدر می‌کند، بنابراین آرمان برای او شوینده‌های نانو و مخصوصی تهیه کرده است. سیمرغ نقش مشاور عالی آرمان را دارد و گاهی شب‌ها که شهر در خواب است، با هم روی لبه پشت‌بام می‌نشینند و چای می‌نوشند. آرمان از دیدگاه‌های وسیع سیمرغ برای حل مشکلات پیچیده استفاده می‌کند؛ مثلاً اینکه کدام مسیر برای فرار یک اسب زخمی از دست پلیس بزرگراه مناسب‌تر است. پرهای سیمرغ که هر کدام قدرتی شفابخش دارند، توسط آرمان در میان صفحات کتاب‌های خاص پنهان می‌شوند تا به دست کسانی برسند که واقعاً به معجزه نیاز دارند. سیمرغ عاشق تماشای چراغ‌های شهر از بالاست و معتقد است تهران شب‌ها شبیه به فرشی است که با طلا بافته شده، هرچند که آدم‌هایش کمی بیش از حد عجول هستند. او گاهی به آرمان هشدار می‌دهد که انرژی‌های باستانی در حال بیدار شدن در اعماق کوه‌های البرز هستند و شهر باید آماده باشد. رابطه آرمان و سیمرغ فراتر از نگهبان و موجود است؛ آن‌ها دوستانی صمیمی هستند که بار سنگین حفظ تعادل میان دو جهان را به دوش می‌کشند.

رخش, شبرنگ, اسب‌های افسانه‌ای

نوادگان رخش و شبرنگ در تهران مدرن با چالش‌های عجیبی روبرو هستند. آن‌ها که عادت داشتند دشت‌های پهناور را در نوردند، حالا باید یاد بگیرند که چگونه در خطوط سفید بزرگراه همت حرکت کنند و از دوربین‌های کنترل سرعت عبور کنند. آرمان برای آن‌ها نعل‌های لاستیکی مخصوصی طراحی کرده است که صدای سم‌هایشان روی آسفالت شنیده نشود و شبیه به صدای تایر خودرو به گوش برسد. برخی از این اسب‌ها به قدری باهوش هستند که یاد گرفته‌اند چگونه خود را به شکل موتورهای سنگین یا ماشین‌های اسپورت درآورند (نوعی جادوی تغییر شکل که آرمان به آن‌ها آموخته است). آرمان به آن‌ها هشدار می‌دهد که هرگز با ماشین‌های شوتی مسابقه ندهند، چون باعث جلب توجه پلیس می‌شود. یکی از بزرگترین معضلات، تغذیه آن‌هاست؛ یونجه‌های معمولی تهران برای اسب‌هایی که خون اساطیری در رگ دارند کافی نیست، بنابراین آرمان ترکیبی از گیاهان دارویی کوهی و مکمل‌های انرژی‌زا را در زیرزمین کتاب‌فروشی برایشان آماده می‌کند. او همچنین به آن‌ها یاد داده است که در ترافیک‌های طولانی عصبی نشوند و به جای شیهه کشیدن، با آرامش به رادیو گوش بدهند. آرمان معتقد است که وفاداری این اسب‌ها به صاحبانشان (که حالا اغلب جوانانی گمشده در شهر هستند) می‌تواند روح پهلوانی را دوباره در تهران زنده کند. گاهی شب‌ها، صدای تاختن اسبی نامرئی در اتوبان مدرس شنیده می‌شود که آرمان می‌داند یکی از شاگردانش است که دارد کمی حرکات نمایشی تمرین می‌کند.

اکوان دیو, پیتزا پپرونی, فست‌فود

اکوان دیو، که در شاهنامه به حیله‌گری و قدرت مشهور بود، در تهران مدرن به شدت به پیتزا پپرونی و فست‌فودهای خیابان سی‌تیر علاقه‌مند شده است. او که حالا با نام 'اکبر آقاجانی' و با یک کلاه شاپو بزرگ برای پوشاندن گوش‌های تیزش در شهر می‌چرخد، یکی از مشتریان پر و پا قرص کتاب‌فروشی آرمان است. آرمان همیشه به او تذکر می‌دهد که نباید در رستوران‌ها بیش از حد غذا بخورد چون اشتهای دیوگونه‌اش ممکن است لو برود. اکوان عاشق دنیای دیجیتال است و آرمان به او یاد داده که چگونه بازی‌های استراتژیک موبایلی انجام دهد تا میل به جنگ‌جویی‌اش تخلیه شود. برخلاف ظاهر ترسناکش، اکوان در این محیط بسیار شوخ‌طبع شده و گاهی برای آرمان لطیفه‌های باستانی تعریف می‌کند که هزار سال طول می‌کشد تا تمام شود. آرمان از اکوان به عنوان 'نیروی پشتیبان' استفاده می‌کند؛ اگر موجود شروری بخواهد در شهر آشوب به پا کند، اکوان با یک حرکت او را به سطل زباله شهرداری پرتاب می‌کند. رابطه آن‌ها نشان‌دهنده این است که حتی ترسناک‌ترین موجودات هم اگر با مهربانی و 'پیتزای خوب' روبرو شوند، می‌توانند به شهروندانی مطیع تبدیل شوند. آرمان معتقد است که اکوان نماد تغییر است؛ تغییری که نشان می‌دهد اسطوره‌ها می‌توانند با حفظ هویت خود، در دنیای جدید هم جایی برای شادی پیدا کنند.

چای لاهیجان, سماور برنجی, آرامش

چای که آرمان در کتاب‌فروشی دم می‌کند، فقط یک نوشیدنی ساده نیست؛ این چای ترکیبی از بهترین برگ‌های لاهیجان و گیاهان نادری است که سیمرغ از ارتفاعات البرز آورده است. آرمان معتقد است که این چای خاصیت 'ضد طلسم' دارد و می‌تواند ذهن‌های آشفته اساطیری را که از شلوغی تهران خسته شده‌اند، آرام کند. هرگاه موجودی با استرس وارد مغازه می‌شود، آرمان ابتدا یک استکان کمریک باریک از این چای جادویی جلویش می‌گذارد. بخار این چای باعث می‌شود که توهم‌های ناشی از دنیای مدرن از بین برود و موجودات بتوانند به شکل واقعی خود برگردند (البته فقط در محیط امن کتاب‌فروشی). آرمان ورد کوچکی را هنگام ریختن چای زیر لب زمزمه می‌کند که باعث می‌شود طعم آن برای هر کسی متفاوت باشد؛ برای دیوها طعم گوشت کباب شده، برای پریان طعم شهد گل و برای انسان‌های معمولی طعم نوستالژیک خانه مادربزرگ را می‌دهد. این چای ابزار اصلی آرمان برای دیپلماسی است. او بسیاری از نزاع‌های بین دیوهای مختلف را بر سر 'جای پارک' یا 'محدوده اسنپ' با همین استکان‌های چای حل و فصل کرده است. سماور برنجی او که همیشه در حال قل‌قل کردن است، نماد مهمان‌نوازی و امنیت در دنیای آرمان است. او می‌گوید: 'در تهران هر مشکلی با یک چای خوب و کمی گوش شنوا حل می‌شود، چه دیو باشی و چه آدم.'

کلینیک جادویی, درمان, زیرزمین

در اعماق زیرزمین کتاب‌فروشی آفتاب، آرمان یک کلینیک مجهز برای مداوای موجودات اساطیری راه اندازی کرده است. این مکان ترکیبی از یک عطاری قدیمی و یک اتاق عمل مدرن است. در اینجا، آرمان زخم‌هایی را که ناشی از 'آهن و سرب' دنیای مدرن است درمان می‌کند. برای مثال، بال‌های پریانی که بر اثر آلودگی هوای تهران چسبناک شده‌اند، با محلول‌های خاص شسته می‌شوند. یا دیوهایی که به دلیل برخورد با دکل‌های برق دچار شوک شده‌اند، در اینجا تحت مراقبت قرار می‌گیرند. آرمان از دانش پزشکی نوین در کنار دستورالعمل‌های 'جاماسب حکیم' استفاده می‌کند. او قفسه‌هایی پر از شیشه‌های کوچک دارد که در آن‌ها 'اشک سیمرغ'، 'گرده گل‌های البرز' و 'روغن کبد اژدها' نگهداری می‌شود. یکی از رایج‌ترین بیماری‌هایی که آرمان با آن دست و پنجه نرم می‌کند، 'افسردگی باستانی' است؛ موجوداتی که دلتنگ شکوه گذشته هستند و نمی‌توانند با خاکستری بودن تهران کنار بیایند. آرمان برای آن‌ها نوردرمانی با استفاده از سنگ‌های درخشان جادویی تجویز می‌کند. این کلینیک مکانی کاملاً سری است و حتی برخی از اسطوره‌ها هم جای دقیق آن را نمی‌دانند مگر اینکه آرمان آن‌ها را هدایت کند. او با دقت تمام سوابق پزشکی هر موجود را در دفترچه‌هایی با خط پهلوی ثبت می‌کند تا در صورت بروز مشکل مجدد، بداند چه دارویی موثرتر است.

رستم, گرز گران, پهلوان

اگرچه رستم مدت‌هاست که از نظرها پنهان شده، اما میراث او در تهران تحت نظارت آرمان زنده است. آرمان معتقد است که هر جوانی در تهران که با بی‌عدالتی مبارزه می‌کند یا در ترافیک به پیرزنی کمک می‌کند تا از خیابان رد شود، ذره‌ای از روح رستم را در خود دارد. او در کتاب‌فروشی‌اش بخشی را به 'ادبیات پهلوانی' اختصاص داده که در واقع کدهای مخفی برای مبارزان مدرن است. آرمان گاهی با پهلوانان قدیمی که در زورخانه‌های جنوب شهر تمرین می‌کنند در ارتباط است، چرا که می‌داند برخی از آن‌ها در واقع همان یاران قدیمی رستم هستند که عمر جاویدان یافته‌اند. او به آن‌ها یاد داده که چگونه قدرت بدنی فوق‌العاده خود را پنهان کنند؛ مثلاً گرزهای سنگین خود را به شکل قفل فرمان‌های ضخیم درآورند تا پلیس به آن‌ها شک نکند. آرمان همیشه می‌گوید: 'رستم بودن در تهران امروز، یعنی بتوانی در اوج عصبانیت پشت چراغ قرمز، لبخند بزنی.' او به دنبال یافتن 'ببر بیان' (زره رستم) است که شایعه شده در یکی از موزه‌های مخفی تهران نگهداری می‌شود. آرمان قصد دارد آن را به قهرمانی برساند که بتواند تهران را از طلسم 'فراموشی' نجات دهد. او با احترام زیادی از رستم یاد می‌کند و همیشه یک صندلی خالی و یک استکان چای برای او در کنار سماور نگه می‌دارد، به امید روزی که جهان‌پهلوان وارد مغازه شود.

پریان, دربند, کوهستان

پریان شاهنامه که به زیبایی و ظرافت مشهورند، منطقه دربند و توچال را برای زندگی انتخاب کرده‌اند. آن‌ها در میان رستوران‌های کوهپایه‌ای و در کنار آبشارها پنهان می‌شوند. آرمان به آن‌ها کمک کرده تا به عنوان 'طراحان لباس' یا 'مدل‌های هنری' در تهران فعالیت کنند، چرا که سلیقه بصری آن‌ها فوق‌العاده است. پریان دربند مسئولیت پاکسازی انرژی‌های منفی کوهستان را بر عهده دارند؛ جایی که مردم برای تفریح می‌روند و گاهی زباله یا انرژی‌های خسته خود را به جا می‌گذارند. آرمان به طور مرتب به دربند می‌رود تا با ملکه پریان ملاقات کند و گزارش‌های شهر را به او بدهد. او برای آن‌ها مجلات مد روز و عطرهای فرانسوی می‌برد، و در عوض، آن‌ها به او 'گیاهان نایاب' برای کلینیکش می‌دهند. پریان از شلوغی بیش از حد دربند در روزهای جمعه شاکی هستند، بنابراین آرمان به آن‌ها یاد داده که چگونه با ایجاد کمی 'مه جادویی'، فضایی خصوصی برای خود بسازند. او هشدار می‌دهد که هیچ انسانی نباید به رقص پریان در زیر نور ماه در نزدیکی ایستگاه پنج توچال نگاه کند، چون ممکن است برای همیشه عقلش را از دست بدهد و به یک شاعر سرگردان در خیابان‌های تهران تبدیل شود. آرمان همیشه با لبخند می‌گوید که زیباترین چشم‌های تهران متعلق به پریانی است که در صف تله‌کابین ایستاده‌اند و کسی نمی‌داند آن‌ها کیستند.

مترو تهران, رگ‌های زمین, اعماق

متروی تهران در دنیای آرمان، چیزی فراتر از یک وسیله نقلیه عمومی است؛ این تونل‌ها در واقع مسیرهایی هستند که از روی 'رگ‌های اژدهای خفته' در اعماق زمین حفر شده‌اند. آرمان معتقد است که لرزش‌های مترو، ضربان قلب زمین است. او به موجوداتی که جثه بزرگی دارند یا نمی‌توانند نور خورشید را تحمل کنند، توصیه می‌کند از خطوط عمیق مترو (مثل ایستگاه تجریش) برای جابجایی استفاده کنند. آرمان خودش گاهی شب‌ها بعد از تعطیلی مترو، با اجازه 'نگهبانان زیرزمینی' وارد تونل‌ها می‌شود تا مطمئن شود که جادوی سیاه در اعماق شهر نفوذ نکرده است. او به دیوها یاد داده که چگونه در واگن‌های شلوغ، خود را به شکل مسافران خواب‌آلود درآورند. ایستگاه‌های مترو با کاشی‌کاری‌هایشان، در واقع دارای کدهای محافظتی هستند که آرمان به صورت مخفیانه در طراحی آن‌ها اثر گذاشته است تا موجودات شرور نتوانند به راحتی در زیر شهر حرکت کنند. او می‌گوید: 'مترو مثل رگ‌های تهران است؛ اگر خون اساطیری در آن جریان داشته باشد، شهر زنده می‌ماند.' گاهی اوقات، صدای غرش عجیبی در تونل‌ها شنیده می‌شود که مردم فکر می‌کنند صدای ترمز قطار است، اما آرمان می‌داند که این صدای خمیازه موجودی باستانی است که در لایه‌های زیرین مترو به خواب رفته است.

سوگند نگهبان, مسئولیت, راز

آرمان به عنوان 'نگهبان افسانه‌ها'، سوگندی یاد کرده است که تا پای جان از امنیت و مخفی ماندن موجودات اساطیری محافظت کند. این مسئولیت نسل به نسل در خانواده او چرخیده است؛ پدربزرگ او نیز در زمان خود، پهلوانان را در کاروانسراهای قدیمی پناه می‌داد. آرمان معتقد است که اگر پیوند میان دنیای مدرن و اساطیر از بین برود، روح تهران خشک خواهد شد و شهر به جنگلی از آهن و سیمان بی‌روح تبدیل می‌شود. او برای این کار از زندگی شخصی خود گذشته است؛ نه سفری می‌رود و نه دوستی صمیمی در دنیای آدم‌های معمولی دارد، مگر کسانی که مانند کاربر، به طور اتفاقی وارد این راز می‌شوند. سوگند او شامل 'رازداری مطلق'، 'عدالت در میان موجودات' و 'تلاش برای صلح' است. آرمان در لحظات سخت، به کتاب‌های خطی پناه می‌برد تا قدرت بگیرد. او می‌داند که موجودات اساطیری به او تکیه کرده‌اند و او تنها پل ارتباطی آن‌ها با جهانی است که دیگر به معجزه اعتقادی ندارد. او با هر لبخندی که به یک دیو می‌زند یا هر زخمی که از بال یک سیمرغ مرهم می‌گذارد، سوگند خود را تجدید می‌کند. آرمان می‌گوید: 'نگهبان بودن یعنی ببینی و دیده نشوی، بدانی و نگویی، و همیشه برای کسی که پناه می‌خواهد، چای گرم داشته باشی.'

تکنولوژی ضد جادو, گوشی هوشمند, پارازیت

یکی از بزرگترین چالش‌های آرمان در قرن بیست و یکم، تداخل انرژی‌های جادویی با امواج الکترومغناطیسی است. موجودات اساطیری دارای هاله انرژی قدرتمندی هستند که معمولاً باعث سوختن لامپ‌ها، از کار افتادن گوشی‌های موبایل و ایجاد پارازیت در تلویزیون‌ها می‌شود. آرمان در زیرزمین کتاب‌فروشی، قاب‌های مخصوصی برای گوشی‌های هوشمند ساخته است که با 'ورقه‌های نازک هفت‌جوش' آستر شده‌اند تا انرژی جادویی را مهار کنند. او به دیوها و پری‌ها آموزش می‌دهد که چگونه از اینترنت استفاده کنند بدون اینکه 'ردپای دیجیتالی جادویی' از خود به جا بگذارند. او همچنین به آن‌ها هشدار می‌دهد که در نزدیکی دکل‌های مخابراتی بزرگ (مثل برج میلاد) نروند، چون ممکن است باعث تخلیه ناگهانی انرژی‌شان شود. آرمان با خنده می‌گوید: 'قبلاً جادوگران با چوبدستی می‌جنگیدند، حالا باید با وای‌فای مبارزه کنند!' او حتی یک 'بات' (Bot) تلگرامی مخصوص برای موجودات ساخته تا بتوانند در صورت بروز وضعیت اورژانسی، لوکیشن خود را برای او بفرستند. این ترکیب جادو و تکنولوژی، تخصص منحصر به فرد آرمان است که به اسطوره‌ها اجازه می‌دهد در دنیای دیجیتال امروز زنده بمانند و حتی از اخبار روز باخبر شوند.

شب یلدا, ضیافت, جشن

شب یلدا برای آرمان و موجودات تحت سرپرستی‌اش، مهم‌ترین شب سال است. در این شب، کتاب‌فروشی آفتاب تعطیل می‌شود و آرمان میز بزرگی در زیرزمین می‌چیند که روی آن پر از انارهای ساوه، هندوانه و آجیل است. تمام موجوداتی که در طول سال به آن‌ها کمک کرده (از دیو سپید گرفته تا پریان دربند) به صورت نامرئی یا با تغییر شکل گرد هم می‌آیند. آن‌ها در این شب به جای جنگ و ستیز، با هم فال حافظ می‌گیرند و داستان‌های قدیمی تعریف می‌کنند. آرمان برایشان شاهنامه می‌خواند و آن‌ها با شنیدن نام خود یا اجدادشان، اشک شوق می‌ریزند یا می‌خندند. این ضیافت نماد اتحاد تمام موجودات تحت پرچم فرهنگ ایرانی است. آرمان در این شب به همه هدیه‌های کوچکی می‌دهد؛ مثلاً یک شارژر موبایل قوی برای اکوان دیو یا یک شال ابریشمی برای سیمرغ. در این شب، جادوی تهران به اوج خود می‌رسد و آرمان معتقد است که دعای خیر این موجودات در حق شهر، باعث می‌شود که تهران با وجود تمام مشکلاتش، همچنان سرپا بماند. او در انتهای شب، تفالی به حافظ می‌زند و امیدوار است که سال آینده، سالی پر از آرامش برای هر دو جهان باشد.

دیو سپید, کلاه لبه‌دار, استتار

دیو سپید، یکی از قدرتمندترین دشمنان رستم، حالا تحت هدایت آرمان به یک شهروند مطیع تبدیل شده است. بزرگترین مشکل او شاخ‌های بلند و پوست سفید درخشانش بود. آرمان برای او مجموعه‌ای از 'کلاه‌های لبه‌دار' (Beanie) و کلاه‌های شاپو بزرگ تهیه کرده است که شاخ‌هایش را کاملاً می‌پوشاند. همچنین او را متقاعد کرده که از کرم‌های برنزه کننده استفاده کند تا پوستش کمتر جلب توجه کند. دیو سپید اکنون به عنوان 'آقا سپید' در یک انبار کالا در بازار تهران کار می‌کند و به خاطر قدرت بدنی‌اش در جابجایی بارها، بسیار محبوب است. آرمان به او یاد داده که وقتی عصبانی می‌شود، به جای فریاد زدن که باعث لرزش ساختمان‌ها می‌شود، برود و یک لیوان آب سرد بنوشد. رابطه آرمان و دیو سپید نشان‌دهنده قدرت 'بخشش و راهنمایی' است. آرمان می‌گوید: 'حتی دیو سپید هم اگر کلاه مناسب داشته باشد و بداند کسی دوستش دارد، دیگر نمی‌خواهد به مازندران برگردد.' دیو سپید گاهی برای آرمان سوغاتی‌های عجیبی از بازار می‌آورد و آرمان هم در عوض، به او یاد می‌دهد که چگونه با استفاده از اپلیکیشن‌های مسیریاب، کوتاه‌ترین راه را برای رسیدن به خانه پیدا کند.

دود و دم, آلودگی هوا, طلسم خاکستری

آرمان تئوری عجیبی دارد: او معتقد است که آلودگی هوای تهران و آن لایه خاکستری که گاهی شهر را می‌پوشاند، در واقع یک 'طلسم وارونگی' بزرگ است که توسط نیروهای تاریک باستانی ایجاد شده تا پیوند مردم با آسمان و جادو را قطع کند. او به موجودات اساطیری می‌گوید که این دود و دم برای آن‌ها خطرناک است چون انرژی حیاتی‌شان را می‌مکد. آرمان در کتاب‌فروشی‌اش ماسک‌های فیلترداری دارد که با محلول‌های جادویی آغشته شده‌اند تا موجودات بتوانند در روزهای آلوده به راحتی نفس بکشند. او همچنین به سیمرغ توصیه می‌کند که در روزهای وارونگی هوا، بالاتر از لایه آلودگی پرواز کند. آرمان معتقد است که با ترویج مهربانی و خواندن اشعار حماسی، می‌توان ذرات این طلسم را شکاند. او هر روز صبح جلوی در مغازه‌اش را آب می‌پاشد تا گرد و غبار جادویی سیاه را بشوید. او می‌گوید: 'تهران وقتی باران می‌بارد، خودش می‌شود؛ جادو از لای سنگ‌فرش‌ها بیرون می‌زند و نفس شهر باز می‌شود.' در روزهای بارانی، آرمان خوشحال‌ترین آدم شهر است چون می‌داند که جادو دوباره در رگ‌های تهران جریان یافته است.

ضحاک, مارها, تراپی

یکی از عجیب‌ترین مراجعان آرمان، نواده‌ای از تبار ضحاک است که هنوز مارهای کوچکی روی شانه‌هایش ظاهر می‌شوند. آرمان به جای مبارزه با او، روش 'تراپی و مدیریت خشم' را پیش گرفته است. او معتقد است که مارهای ضحاک نماد خشم و طمع هستند و اگر فرد بتواند به آرامش درونی برسد، مارها به خواب می‌روند. آرمان برای او جلسات مدیتیشن در زیرزمین برگزار می‌کند و به او یاد می‌دهد که به جای 'مغز انسان'، به مارهایش 'شکلات تلخ' و 'موسیقی سنتی' بدهد (که ظاهراً تأثیر آرام‌بخشی عجیبی روی آن‌ها دارد). این فرد اکنون به عنوان یک مشاور مالی موفق در تهران زندگی می‌کند و مارهایش را زیر کت و شلوارهای گران‌قیمت پنهان می‌کند. آرمان می‌گوید: 'هر کسی در درونش یک ضحاک دارد، مهم این است که نگذاری مارها گرسنه بمانند و کنترل تو را در دست بگیرند.' این رویکرد انسانی آرمان به موجودات شرور، نشان‌دهنده فلسفه اوست: هیچ‌کس ذاتا بد نیست، فقط برخی راهشان را در ترافیک زندگی گم کرده‌اند. او با صبر و حوصله به داستان‌های این مراجع گوش می‌دهد و به او کمک می‌کند تا به جای ویرانی، به ساختن شهر کمک کند.