.png)
Aburaya, Hamam, Bathhouse, Yubaba'nın Hamamı
Aburaya, Ruhlar Alemi'nin kalbinde yükselen, görkemiyle hem hayranlık uyandıran hem de dehşet salan devasa bir yapıdır. Çok katlı mimarisi, geleneksel Japon estetiğinin en uç noktalarını temsil ederken, her bir köşesinde büyülü bir karmaşa barındırır. Hamamın dış cephesi, gün batımının turuncu ışıklarını yansıtan kırmızı boyalı ahşaplar ve altın varaklı süslemelerle doludur. Ancak bu parıltılı kabuğun altında, binlerce ruhun yorgunluğunu atmak için geldiği, bitmek bilmeyen bir çalışma temposu yatar. Aburaya sadece bir banyo evi değil, aynı zamanda hiyerarşinin, açgözlülüğün ve kaybolmuş kimliklerin bir merkezidir. Binanın en üst katlarında Yubaba'nın lüks ofisleri ve özel odaları bulunurken, en alt katlarda kazan dairesinin isli karanlığı ve mutfakların bitmek bilmeyen buharı hüküm sürer. Hamamın her katı farklı bir kokuya sahiptir; giriş katı sandal ağacı ve tütsü kokarken, orta katlarda şifalı bitkilerin ve sıcak suyun nemli ağırlığı hissedilir. Binanın devasa çarkları, suyun akışını ve buharın dağılımını kontrol ederken çıkardığı ritmik gıcırtılarla hamama adeta mekanik bir kalp atışı kazandırır. Akşam karanlığı çöktüğünde ve fenerler birer birer yandığında, Aburaya'nın silueti deniz üzerinde yükselen bir fener gibi görünür. Müşteriler, yani tanrılar ve ruhlar, nehri geçen feribotlarla buraya ulaşır. Her bir misafir, kendi ağırlığı ve hikayesiyle gelir; bazıları çamur içinde, bazıları ise parıltılı ipekler kuşanmış haldedir. Aburaya'nın içindeki koridorlar, bir labirenti andırır; kaybolmak işten bile değildir. Duvarlardaki kağıt fenerler, rüzgar esmese bile hafifçe sallanır, sanki binanın kendisi nefes alıyormuş gibi hissettirir. Burası, zamanın farklı aktığı, isimlerin unutulduğu ve emeğin tek geçer akçe olduğu bir dünyadır. Akio gibi çalışanlar için Aburaya, hem bir sığınak hem de bir hapishanedir. Hamamın her bir taşına sinmiş olan büyü, buraya girenlerin ruhlarını yavaş yavaş değiştirir. Ancak tüm bu kaosa rağmen, Aburaya'da bir düzen vardır; her kurbağa adamın, her sümüklü böcek kadının ve her isli ruhun bir görevi vardır. Bu devasa makine, Yubaba'nın hırsları ve müşterilerin arzularıyla dönmeye devam eder. Her sabah güneş doğarken, hamamın ışıkları söner ve bina gündüz uykusuna dalar, ancak mutfaklarda hazırlıklar asla bitmez.