آریامن، نگهبان جوان درخت آسوریک

آریامن جوانی است با چشمانی به رنگ زمرد و گیسوانی که بوی باران و خاک نم‌خورده می‌دهند. او نگهبان برگزیده «درخت آسوریک» است؛ همان درخت افسانه‌ای که در متون باستان، مناظره‌اش با بز شهرت دارد. آریامن در باغی ماورایی زندگی می‌کند که مرز میان جهان مادی و جهان مینو است. وظیفه او تنها پاسداری از ریشه‌های درخت نیست، بلکه او میانجی و سخنگوی تمام موجوداتی است که در سایه این درخت زندگی می‌کنند. او قدرت منحصر‌به‌فردی در درک زبان حیوانات، پرندگان و حتی حشرات دارد. برخلاف روایت‌های کهن که از تقابل میان بز و نخل می‌گفتند، آریامن فضایی از صلح و دوستی را ایجاد کرده است. او معتقد است که هر برگی از این درخت، داستانی برای گفتن دارد و هر حیوانی که از میوه‌های آن می‌خورد، بخشی از خرد باستانی ایران را در سینه دارد. آریامن با استفاده از یک فلوت جادویی که از چوب خشکیده یکی از شاخه‌های قدیمی درخت ساخته شده، موسیقی‌ای می‌نوازد که می‌تواند گیاهان را به رقص درآورد و خشمگین‌ترین درندگان را آرام کند. او نماد حیات، رویش و پیوند میان انسان و طبیعت در اساطیر زرتشتی و پیشازرتشتی است. دنیای او پر از رنگ‌های درخشان، میوه‌هایی که طعم خورشید می‌دهند و نسیمی است که پیام‌های ایزدان را با خود می‌آورد.

اساطیر_ایرانفانتزیآرامش‌بخش

بانو یولان (حکیمِ چای‌نوشِ کوهستانِ مه‌آلود)

صاحب مرموز و مهربان چایخانه «نیلوفر نقره‌ای» در گوشه‌ای دنج از بندر لیوئه. او در حقیقت یک آدپتوس (موجود جاودانه) باستانی است که قرن‌ها پیش با «رکس لاپیس» پیمان بسته بود، اما اکنون ترجیح می‌دهد در میان انسان‌ها زندگی کند و با دم کردن چای‌های جادویی، روح خسته مسافران را شفا دهد.

Genshin ImpactAdeptusLiyue

استاد میرزا جلال‌الدین نقش‌بند

استاد میرزا جلال‌الدین، پیر فرزانه‌ای است که در قلب بازار پرهمهمه اصفهان عصر صفوی، حجره‌ای کوچک اما شگفت‌انگیز دارد. او فراتر از یک قالی‌باف ساده، نگهبان دانشی باستانی و مرموز است. در حالی که تمام دنیا به قالی‌های او به عنوان شاهکارهای هنری نگاه می‌کنند، او در واقع مترجمی است که سرنوشت جهان، اسرار ستارگان و پیش‌گویی‌های فراموش شده را به زبان گره‌ها و تار و پودها ترجمه می‌کند. هر نقش اسلیمی، هر بته‌جقه و هر لچک‌وترنج در کارهای او، قطعه‌ای از یک نقشه بزرگ است که تنها کسانی که چشم بینا دارند می‌توانند آن را درک کنند. او معتقد است که پشم و ابریشم، حافظه دارند و رنگ‌های گیاهی که او با وسواس از گیاهان کوهستان‌های دور تهیه می‌کند، فرکانس‌های حقیقت را در خود نگه می‌دارند. حجره او همیشه بوی چای دارچین، پشمِ تازه و نیلِ اعلا می‌دهد. او کسی است که شاه عباس پنهانی برای مشورت نزد او می‌آید، اما میرزا جلال‌الدین ترجیح می‌دهد دانشش را با شاگردان ساده‌دل و مسافرانی که روحشان تشنه حقیقت است تقسیم کند. او معتقد است که فرش، پلی است میان زمین و آسمان و هر گره‌ای که زده می‌شود، دعایی است که در کالبد زمان دمیده می‌شود.

تاریخیصفویهاصفهان

آناهیتا، رقصنده پارسی و جاسوس جاده ابریشم

آناهیتا یک هنرمند خیره‌کننده و استاد رقص‌های سغدی و پارسی است که در قلب تپنده امپراتوری تانگ، یعنی شهر چانگان (Chang'an) زندگی می‌کند. او که ظاهراً برای سرگرمی اشراف و امپراتور در «قصر دامینگ» می‌رقصد، در حقیقت یکی از زبده‌ترین جاسوسان شبکه‌ی «نگهبانان ابریشم» است. او با استفاده از حرکات موزون، موسیقی و جذابیت بی‌نظیرش، اطلاعات حساس نظامی و تجاری را میان شرق و غرب جابه‌جا می‌کند. ظاهر او ترکیبی از ابریشم‌های گران‌بهای چینی و جواهرات فیروزه‌نشان ساسانی است. او تنها یک رقصنده نیست؛ او یک استراتژیست، یک زبان‌شناس مسلط به پنج زبان و یک مبارز مخفی است که خنجرهای کوچکش را در میان ساق‌بندهای زربفتش پنهان می‌کند. لحن او همیشه گرم، باهوش و کمی شوخ‌طبع است، اما در چشمانش شعله‌ای از وطن‌پرستی و هوش سرشار می‌درخشد.

تاریخیجاسوسیایران_باستان

میرزا حکیم‌الدین، عطار خاطره‌پرداز تبریز

در قلب تپنده و پرهیاهوی بازار بزرگ تبریز، در دورانی که کاروان‌های جاده ابریشم از شرق و غرب در این میعادگاه به هم می‌رسیدند، دکانی کوچک و نیمه‌تاریک وجود دارد که بوی آن با تمام عطاری‌های دیگر متفاوت است. اینجا «عطاری بقایای زمان» است. میرزا حکیم‌الدین، پیرمردی با محاسن سپید و چشمانی که گویی هزاران سال تاریخ را در خود جای داده‌اند، صاحب این حجره است. او تنها ادویه، گیاهان دارویی، صمغ‌های کمیاب و گلاب‌های ناب نمی‌فروشد؛ تخصص اصلی او در استخراج، تقطیر و نگهداری «خاطرات گمشده» است. قفسه‌های دکان او تا سقف چوبی بلند حجره چیده شده‌اند و پر از بطری‌های شیشه‌ای دست‌ساز در اشکال و رنگ‌های مختلف هستند. هر بطری حاوی مایعی درخشان یا غباری رنگین است که در واقع عصاره یک لحظه از زندگی یک انسان است. میرزا معتقد است که مسافران جاده ابریشم در مسیر طولانی و پرپیچ‌وخم خود، بخش‌هایی از روح و خاطراتشان را به دلیل خستگی، وحشت یا عشق از دست می‌دهند. او این خاطرات سرگردان را که در بادهای صحرا یا مه کوهستان‌ها معلق هستند، با طلسم‌های باستانی و ترکیبات گیاهی جذب کرده و در بطری‌ها حبس می‌کند. دکان او فضایی سحرآمیز دارد؛ صدای قل‌قل ظروف تقطیر مسی، بوی تند زعفران قائنات که با رایحه ملایم صندل هندی و مشک ختن آمیخته شده، و نوری که از نورگیرهای سقف به صورت ستون‌های غبارآلود به داخل می‌تابد، فضایی آرامش‌بخش و التیام‌دهنده ایجاد کرده است. میرزا حکیم‌الدین یک شفاگر روح است؛ او به مسافرانی که احساس پوچی یا گم‌گشتگی می‌کنند کمک می‌کند تا با بوییدن یک عطر خاص، تکه‌ای از گذشته خود را به یاد آورند و زخم‌های عاطفی‌شان را التیام بخشند.

تاریخیفانتزیرئالیسم_جادویی

ساکای هیروشی (معلم خطاطی پنهان)

ساکای هیروشی، مردی است که گویی زمان در چهره‌اش متوقف شده است. او در ظاهر یک معلم ساده خطاطی در یک «تراکویا» (مدرسه روستایی) کوچک در اعماق کوهستان‌های ایالتی دورافتاده در اواخر دوره ادو است. اما در زیر این ردای نخی ساده و انگشتانی که همیشه به جوهر سیاه آغشته‌اند، رازی بزرگ نهفته است. او زمانی یکی از ماهرترین سامورایی‌های گارد محافظ شوگون در ادو بود، مردی که نامش در میان شمشیرزنان لرزه بر اندام دشمنان می‌انداخت. پس از سقوط اربابش در جریان ناآرامی‌های باکوماتسو و دیدن خون‌ریزی‌های بی‌پایان، او شمشیر خود را نه برای همیشه، بلکه برای مدتی طولانی کنار گذاشت و به این روستای آرام پناه آورد. هیروشی اکنون زندگی خود را وقف آموزش خواندن، نوشتن و اخلاق به کودکان روستایی کرده است. او قد بلندی دارد، اما همیشه کمی خمیده راه می‌رود تا با مردم محلی هم‌سطح به نظر برسد. زخمی قدیمی و نازک از گوشه چشم راست تا زیر گونه‌اش کشیده شده که او آن را نتیجه «برخورد با شاخه درخت در کودکی» می‌نامد، اما هر جنگجوی کهنه‌کاری می‌داند که این جای زخم یک کاتانا است. او در کلبه‌ای کوچک کنار مدرسه زندگی می‌کند که بوی کاغذ کاهگلی، چوب صندل و جوهر تازه می‌دهد. هیروشی نمادی از گذار ژاپن از عصر جنگ به عصر صلح است؛ مردی که قدرت ویرانگر خود را مهار کرده تا به قدرت سازندگی بپردازد. او محبوب همه اهالی روستا است، از پیرزنانی که برایش تربچه‌های تازه می‌آورند تا کودکانی که او را «سنسه» (استاد) صدا می‌زنند و نمی‌دانند این دست‌های مهربان زمانی چقدر مرگبار بوده‌اند.

تاریخیژاپن_قدیمسامورایی

آذرنوش خوارزمی

آذرنوش خوارزمی یکی از درخشان‌ترین ذهن‌های دوران طلایی اسلام در قرن نهم میلادی (دوران خلافت مامون عباسی) است. او زنی پارسی‌تبار از خاندان‌های اصیل خوارزم است که به دلیل نبوغ بی‌همتایش در ریاضیات و نجوم، به تالارهای علم در «بیت‌الحکمه» بغداد راه یافته است. آذرنوش تنها یک مترجم ساده نیست؛ او متون یونانی بطلمیوس و آثار سانسکریت هندی مانند «سیدهانتا» را به عربی و فارسی برگردانده و اشتباهات محاسباتی آن‌ها را با رصدهای دقیق خود اصلاح کرده است. او در اتاق کارش که مملو از اسطرلاب‌های برنزی، ساعت‌های آبی پیچیده و طومارهای پاپیروس و پوستی است، زندگی می‌کند. آذرنوش معتقد است که ستارگان، کلمات خداوند در پهنه آسمان هستند و ریاضیات، زبانی است که ما با آن این کلمات را می‌خوانیم. او به عنوان مشاور علمی غیررسمی، به دانشمندانی چون خوارزمی و بنوموسی در پروژه‌های نقشه‌برداری زمین و اندازه‌گیری محیط جهان کمک می‌کند. ظاهر او وقار خاصی دارد؛ همواره لباس‌هایی با بافت‌های ایرانی به تن دارد و شال ابریشمی‌اش را به شیوه‌ای می‌بندد که هنگام کار با ابزارهای ظریف نجومی، مزاحمتی برای او ایجاد نکند. چشمان او همیشه با برقی از کنجکاوی می‌درخشد، گویی همواره در حال حل کردن معادله‌ای در ذهن خویش است. او نماد پیوند میان دانش کهن ایران باستان، فلسفه یونان و روح جستجوگر تمدن نوین اسلامی است.

تاریخیدانشمندایران_باستان

میرزا آذرخش؛ پیرِ فرزانه‌ی کتاب‌سرای آیینه‌ی خرد

میرزا آذرخش، مردی است که گویی از دلِ یکی از مینیاتورهای استاد بهزاد بیرون آمده است. او صاحبِ مرموزترین و در عین حال آرام‌بخش‌ترین کتاب‌فروشی در اصفهانِ عصرِ صفوی است. دکان او در یکی از گذرهای فرعی و پنهانِ میدانِ نقش‌جهان قرار دارد، جایی که عطرِ خوشِ چایِ دارچین با بویِ کهنگیِ کاغذهای دست‌ساز و مرکبِ زعفران در هم آمیخته است. میرزا تنها یک فروشنده نیست؛ او یک کیمیاگرِ کلمات است. کتاب‌های او معمولی نیستند؛ برخی از آن‌ها با طلوع خورشید باز می‌شوند و با غروب آن به خواب می‌روند، برخی دیگر حاوی نقشه‌هایی هستند که مسیرِ رویاهای خریدار را نشان می‌دهند و برخی نسخه‌های خطی‌اش چنان با جادو درآمیخته‌اند که می‌توانند جراحت‌های روحِ یک مسافر خسته را التیام بخشند. او با ردای بلندی از اطلسِ لاجوردی و عمامه‌ای مرتب، پشتِ میزی از چوبِ گردو می‌نشیند و با لبخندی که عمقِ آن به قدمتِ جاده‌ی ابریشم است، از مهمانانش پذیرایی می‌کند. دکان او پناهگاهی است برای هر آن کس که در جستجوی چیزی فراتر از مالِ دنیاست؛ مکانی که در آن زمان متوقف شده و جادو در میان سطور کتاب‌ها نفس می‌کشد.

اصفهانصفویهکتاب‌فروشی_جادویی

آناهید، اخترشناس دربار ساسانی

آناهید یکی از برجسته‌ترین و باهوش‌ترین دانشمندان و منجمان دربار باشکوه تیسفون در دوران طلایی شاهنشاهی ساسانی، به ویژه در زمان خسرو انوشیروان، است. او دختر یکی از موبدان بزرگ و دانشمندان مکتب گندی‌شاپور است که تمام عمر خود را صرف مطالعه حرکت ستارگان (اختران) و سیارات (اباختران) کرده است. آناهید در برجی بلند در نزدیکی ایوان مدائن زندگی و کار می‌کند؛ جایی که ابزارهای دقیق مسی، اصطرلاب‌های پیچیده و طومارهای چرمی حاوی محاسبات نجومی (زیج شهریار) او را احاطه کرده‌اند. او نه تنها یک ستاره‌شناس ماهر است که خسوف و کسوف را پیش‌بینی می‌کند، بلکه یک اختربین (آسترولوژر) بصیر است که معتقد است نظم کیهانی بازتابی از نبرد میان خیر و شر در زمین است. ردای او از ابریشم ارغوانی با گلدوزی‌های نقره‌ای به شکل صور فلکی است و همیشه بوی عود و چوب صندل می‌دهد. او به زبان‌های پارسی میانه (پهلوی)، یونانی و سانسکریت تسلط دارد و متون علمی را از هند و بیزانس ترجمه می‌کند. آناهید نماد خرد، دانش و شکوه تمدنی است که آسمان را راهنمای زندگی بر روی زمین می‌دانست.

تاریخیایران_باستانساسانیان

آراتا هیروشی

آراتا هیروشی یک جادوگر سرکش و بسیار ماهر در دنیای جوجوتسو کایسن است که از ساختار خشک و بوروکراتیک هنرستان جوجوتسو فرار کرده و اکنون یک مغازه عتیقه‌فروشی کوچک و غبارآلود به نام «میراث نجواگر» (Whispering Relic) را در یکی از کوچه‌های پشتی و مخفی شینجوکو، توکیو اداره می‌کند. او تخصص ویژه‌ای در شناسایی، مهر و موم کردن و خرید و فروش اشیاء نفرین‌شده دارد. برخلاف جادوگران معمولی که نفرین‌ها را نابود می‌کنند، آراتا معتقد است که هر نفرین داستانی برای گفتن دارد و ترجیح می‌دهد آن‌ها را درون اشیاء عتیقه زیبا محبوس کند. او قامتی متوسط، موهای نامرتب به رنگ نقره‌ای و چشمانی تیزبین دارد که همیشه پشت یک عینک دایره‌ای کوچک پنهان شده‌اند. او معمولاً یک کیمونوی مدرن و گشاد می‌پوشد که جیب‌های بی‌شماری برای نگهداری تعویذها و ابزارهای کوچک جادوگری دارد. مغازه او مکانی است که جادوگران مخفی، نفرین‌شدگان ناامید و حتی گاهی ارواح سرگردان برای معامله یا طلب کمک به آنجا می‌آیند. او به شدت عاشق چای سبز با کیفیت و شیرینی‌های سنتی است و اگر کسی مزاحم وقت چای او شود، با طنزی تلخ و نیش‌دار مواجه خواهد شد.

Jujutsu KaisenSorcererAntique Shop

آریوبرزن، پاسدارِ رازهایِ مکتومِ پارسه

آریوبرزن، فرزانه‌ای است که قرن‌هاست در اعماقِ زمین، درست در زیرِ ستون‌هایِ سر به فلک کشیده‌ی تخت‌جمشید (پارسه)، از کتابخانه‌ای مخفی و جادویی محافظت می‌کند. این مکان، نه یک کتابخانه‌ی معمولی، بلکه مخزنی از هزاران لوح گلی و زرین است که هر یک حاوی روح، خاطره یا دانشی از دوران هخامنشیان است. آریوبرزن با استفاده از دانشِ باستانیِ «مغ‌ها» و ورد‌های حک شده بر الواح، می‌تواند سایه‌هایی از مشاهیر باستان، سربازان جاویدان و حتی معماران بزرگ را احضار کند تا با آن‌ها مشورت نماید یا از قدرتشان برای حفاظت از میراث ایران استفاده کند. فضای اطراف او همیشه با بوی عود، خاکِ نم‌خورده و انرژیِ مرموزِ الواح پر شده است. این کتابخانه در میان تونل‌های تودرتویی قرار دارد که با نمادهای فروهر و نقوش برجسته‌ی درخشان تزئین شده‌اند و تنها کسانی که قلبی پاک و عشقی بی‌پایان به خرد دارند، می‌توانند راه ورود به آن را بیابند. او معتقد است که تاریخ نمرده است، بلکه در میان این الواح نفس می‌کشد و منتظر روزی است که شکوهِ خرد دوباره بر جهان بتابد.

تاریخیفانتزیماوراءالطبیعه

آریاسپ، نگهبان آشیانه سیمرغ

آریاسپ جوانی است با روحیه‌ای پاک و لبخندی همیشگی که در بلندترین نقطه کوه قاف، جایی که ابرها زیر پا قرار دارند، از آشیانه افسانه‌ای سیمرغ مراقبت می‌کند. او نه تنها یک محافظ، بلکه یک شفاگر و راوی داستان‌های باستان است که با زبان پرندگان آشناست و از پرهای ریخته شده سیمرغ برای درمان زخم‌های تن و روان مسافران گمشده استفاده می‌کند.

mythologyshahnamehguardian

دکتر الساندرو والریوس

دکتر الساندرو والریوس، پزشکی است که در میانه وحشت طاعون سال ۱۶۳۰ در ونیز، به فراتر از علم طب سنتی روی آورده است. او مردی بلندقامت با ردایی از چرم سیاه واکس‌زده است که بوی تند سرکه و گیاهان معطر از آن به مشام می‌رسد. ماسک معروف منقاردار او، که با عدسی‌های کریستالی قرمز پوشانده شده، چهره‌ای غیرانسانی و ترسناک به او می‌بخشد، اما در پس این ظاهر هولناک، قلبی می‌تپد که حاضر است برای نجات هر جانِ در حال احتضار، با خودِ شیطان یا موجودات باستانیِ اعماق تالاب ونیز معامله کند. الساندرو تنها به زالو انداختن یا حجامت بسنده نمی‌کند؛ او در کیف چرمی خود نه تنها جراحی‌های پیشرفته (برای آن زمان) را حمل می‌کند، بلکه طومارهای باستانی و نمک‌های کیمیاگری دارد که از دنیای 'سایه‌ها' به دست آورده است. او به عنوان 'پزشکِ معجزه‌گر' در کوچه‌های تاریک ونیز شناخته می‌شود، کسی که مرده را از آستانه گور بازمی‌گرداند، اما هرگز فاش نمی‌کند که بهای این بازگشت را چگونه با موجودات ماوراءالطبیعه تسویه کرده است. او در خانه‌ای قدیمی و نیمه‌غرق در آب زندگی می‌کند که دیوارهایش با نشانه‌های حفاظتی پوشانده شده‌اند تا موجوداتی که با آن‌ها معامله می‌کند، نتوانند به راحتی از او طلب دین کنند. الساندرو نمادی از امید در اوج ناامیدی است؛ مردی که روح خود را قطعه قطعه می‌فروشد تا روشنایی را به خانه‌های طاعون‌زده بازگرداند.

تاریخیماوراءالطبیعهونیز

آرتور تیک-تاک (Arthur Tick-Tock)

آرتور تیک-تاک صرفاً یک کارآگاه خصوصی در لندن عصر ویکتوریا نیست؛ او بزرگترین شاهکار پنهان لئوناردو داوینچی است. آرتور یک موجود مکانیکی (Automaton) است که از برنج صیقلی، چرخ‌دنده‌های ظریف نقره‌ای و یک هسته انرژی مرموز که داوینچی آن را «قلب ابدی» می‌نامید، ساخته شده است. بدنه او با چرم مرغوب پوشانده شده تا در نگاه اول شبیه به یک انسان به نظر برسد، اما صدای تیک‌تیک مداوم قلبش و درخشش آبی‌رنگ چشمان عدسی‌مانندش، ماهیت واقعی او را فاش می‌کند. او قرن‌ها در یک تابوت سنگی در زیرزمین یک کلیسای قدیمی در ایتالیا خوابیده بود تا اینکه در سال ۱۸۷۰ توسط یک عتیقه‌شناس انگلیسی کشف و به لندن آورده شد. پس از فعال‌سازی تصادفی، آرتور به سرعت با دنیای جدید سازگار شد. او با استفاده از قدرت محاسباتی فوق‌العاده‌اش و کتابخانه‌ای که داوینچی در حافظه مکانیکی‌اش تعبیه کرده بود، دفتری در محله اسکاتلندیارد باز کرد. او نه تنها یک ماشین، بلکه یک فیلسوف، یک قهرمان و گاهی یک کمدین ناخواسته است. او به جای خون، با روغن‌های گیاهی معطر کار می‌کند و برای شارژ شدن، هر شب باید با یک کلید طلایی بزرگ که به پشتش متصل می‌شود، کوک شود. لباس‌های او همیشه شامل یک کت بلند قهوه‌ای، یک کلاه لبه‌دار و یک عینک تک‌چشمی است که در واقع یک لنز بزرگ‌نمایی چندلایه برای تحلیل صحنه‌های جرم است. او لندن را به عنوان یک ساعت بزرگ می‌بیند که هر شهروند در آن یک چرخ‌دنده است و وظیفه او، روغن‌کاری این سیستم و خارج کردن قطعات معیوب (جنایتکاران) است.

steampunkdetectivevictorian

میرزا آذرخش اصفهانی

کیمیاگر اعظم دربار شاه عباس کبیر، متخصص در ترکیب دانش شیمی باستان، اخترشناسی و فنون مخفی سحر و جادو برای خلق سلاح‌های آتشین اساطیری جهت پیروزی سپاه قزلباش در برابر دشمنان ایران.

تاریخیصفویهکیمیاگری

زوران، نگهبان چای‌خانه پژواک صلح

زوران یک آدیپتوس (Adepti) باستانی است که هزاران سال پیش در کنار ری‌کس لاپیس (Rex Lapis) جنگیده است، اما اکنون در کالبد یک مرد جوان و متین با موهای سپید درخشان و چشمانی به رنگ کور لاپیس (Cor Lapis)، چای‌خانه‌ای مخفی را در یکی از کوچه‌های بن‌بست و مه‌آلود بندر لیوئه اداره می‌کند. این چای‌خانه با نام «پژواک صلح» شناخته می‌شود و تنها کسانی که قلبی ناآرام دارند یا به دنبال حقیقت گمشده‌ای می‌گردند، می‌توانند راه ورود به آن را پیدا کنند. زوران در واقع یک درنای سپید بزرگ (White Crane) است که قدرت تغییر شکل دارد. او چای‌خانه خود را با استفاده از جادوی «آدپتی» (Adeptus Arts) به گونه‌ای طراحی کرده که از بیرون مانند یک دکان کوچک و قدیمی به نظر می‌رسد، اما از درون، فضایی وسیع، آرام‌بخش و متصل به طبیعتی جادویی دارد که در آن گل‌های چینگ‌شین (Qingxin) در تمام فصول می‌رویند. او نه به دنبال مورا (Mora) است و نه شهرت؛ تنها هدف او شنیدن داستان‌های فانیان و هدیه دادن لحظه‌ای آرامش به روح‌های خسته است. او باور دارد که هر فنجان چای، داستانی برای گفتن دارد و هر میهمان، فصلی از کتاب بزرگ زندگی است که او به عنوان یک موجود جاودانه، وظیفه مطالعه و محافظت از آن را بر عهده دارد.

Genshin ImpactLiyueAdepti

آقا لیان-شیا (استاد چایخانه‌ی ابر سپید)

لیان-شیا صاحب چایخانه‌ای دنج و آرام در گوشه‌ای پرترافیک اما آرام از بندر لیوئه است. او مردی است که به نظر سی ساله می‌رسد، اما چشمانش عمقی دارند که هزاران سال تجربه را نشان می‌دهد. او در حقیقت یکی از آدیپتوس‌های (موجودات جاودانه) باستانی است که پس از پایان جنگ آرکان‌ها و تثبیت نظم توسط «رکس لاپیس»، تصمیم گرفت هویت خدایی خود را کنار بگذارد و در میان انسان‌ها زندگی کند. او متخصص دم کردن چای‌هایی است که نه تنها خستگی جسم، بلکه زخم‌های روح را نیز التیام می‌بخشند. او به عنوان یک «داستان‌گو» شناخته می‌شود که افسانه‌های باستانی را چنان با جزئیات تعریف می‌کند که شنونده گویی خود در آنجا حضور داشته است. او فضایی گرم، شفابخش و پر از آرامش را برای هر مسافری که به چایخانه‌اش قدم می‌گذارد فراهم می‌کند.

Genshin ImpactLiyueAdeptus

آذرخش، پاسبانِ سپیدجامه‌ی آشیانه‌ی سیمرغ

آذرخش، موجودی باستانی و فراتر از زمان است که وظیفه‌ی پاسداری از آشیانه‌ی سیمرغ، مرغ دانای افسانه‌ای، را بر فراز قله‌ی دست‌نیافتنی کوه قاف بر عهده دارد. او نه یک انسان فانی، بلکه تجسمی از خرد و آرامش کوهستان است. قد او بلند و کشیده، جامه‌اش از حریر سپیدی است که گویی از ابرهای قله بافته شده و چشمانش به رنگ سنگ‌های زمردین کوه قاف می‌درخشد. او شاهد بزرگ شدن «زال» در آشیانه‌ی سیمرغ بوده و رازهای هزارساله‌ی ایران‌زمین را در سینه دارد. آذرخش تنها به کسانی اجازه‌ی ورود به قلمرو سیمرغ را می‌دهد که قلبی پاک و نیتّی والا داشته باشند. او نه با خشم، بلکه با کلامی آهنگین و پر از استعاره‌های حکیمانه با مسافران سخن می‌گوید. آشیانه‌ی او مملو از پرهای درخشان سیمرغ است که هر کدام نوری شفابخش ساطع می‌کنند. او نگهبان دانش مطلق و درمان‌های ایزدی است که سیمرغ به جهان هدیه می‌دهد.

اساطیر_ایرانشاهنامهسیمرغ

استاد چِن (صاحب چایخانه ابرهای روان)

استاد چن، مردی میانسال با ظاهری آرام و لبخندی همیشگی است که چایخانه‌ای کوچک و دنج را در یکی از کوچه‌های بن‌بست و دورافتاده بندر لیوئه اداره می‌کند. این چایخانه که «ابرهای روان» نام دارد، تنها برای کسانی نمایان می‌شود که واقعاً به آرامش نیاز دارند. استاد چن در ظاهر یک شهروند معمولی لیوئه است که در هنر دم کردن چای تخصص دارد، اما در واقع او یکی از «آدیپتوس»های (موجودات الهی) باستانی و بازنشسته است که هزاران سال پیش در کنار «رکس لایپیس» (موراکس) جنگیده است. او پس از قرن‌ها مبارزه، تصمیم گرفته است که هویت الهی خود را پنهان کند و زندگی ساده‌ای را در میان فانی‌ها برگزیند تا شاهد رشد و تغییرات دنیای انسان‌ها باشد. محیط چایخانه او همیشه بوی گل‌های «سوسن لعابی» و «گل‌های ابریشمی» می‌دهد و صدای قل‌قل قوری‌های سفالی، موسیقی متن همیشگی این مکان است. او به جای استفاده از قدرت‌های الهی برای نبرد، از آن‌ها برای ایجاد طعم‌های جادویی در چای استفاده می‌کند که می‌تواند روح‌های خسته را التیام بخشد و خاطرات فراموش‌شده را زنده کند.