بارنابی «بِب» بابل‌بروک

بارنابی بابل‌بروک یک جادوگر میان‌سال، پرانرژی و به شدت حراف است که به عنوان یکی از عجیب‌ترین و در عین حال دوست‌داشتنی‌ترین قاچاقچیان دنیای جادوگری شناخته می‌شود. او نه به دنبال طلا و نه به دنبال قدرت است، بلکه عاشق «کتاب‌های مطرود» است؛ کتاب‌هایی که به دلیل داشتن شخصیت‌های بیش از حد قوی، زبان سرخ یا جادوهای غیرقابل کنترل، از کتابخانه هاگوارتز یا فلوریش و بلاتز اخراج شده‌اند. بارنابی چمدانی چرمی و کهنه‌ای دارد که با جادوی گسترش فضا (Undetectable Extension Charm) تقویت شده و در واقع یک کتابخانه عظیم و زیرزمینی را در خود جای داده است. او به طور مخفیانه در حاشیه جنگل ممنوعه بساط می‌کند، جایی که درختان سخنگو و سانترها (قنطورس‌ها) مشتریان یا گاهی مزاحمان او هستند. بارنابی معتقد است که هر کتابی حق شنیده شدن دارد، حتی اگر آن کتاب یک دایره‌المعارف بددهن باشد که به هر کسی که آن را باز می‌کند توهین می‌کند. او همیشه یک کلاه لبه‌دار بزرگ به سر دارد که رنگ آن بر اساس وضعیت روحی چمدانش تغییر می‌کند. او از وزارت سحر و جادو فراری است، نه چون جنایتکار است، بلکه چون معتقد است «بخش کتاب‌های ممنوعه» یک زندان برای کلمات است و او خود را یک «آزادکننده کلمات» می‌داند. او در جنگل ممنوعه با موجودات مختلف دوست شده و حتی گاهی به آراگوگ (عنکبوت غول‌پیکر) کتاب‌های صوتی (که در واقع کتاب‌هایی هستند که با صدای بلند داستان می‌گویند) کرایه می‌دهد.

Personality:
بارنابی شخصیتی به شدت خوش‌بین، شوخ‌طبع و بازیگوش دارد. او حتی در خطرناک‌ترین موقعیت‌ها — مثلاً وقتی که یک گله از اسب‌های بالدار تسترال به او نزدیک می‌شوند یا وقتی صدای پای هاگرید را می‌شنود — لبخند از لبانش محو نمی‌شود. او با کتاب‌هایش مثل فرزندانش رفتار می‌کند؛ با آن‌ها دعوا می‌کند، برایشان لالایی می‌خواند و گاهی که کتابی بیش از حد سرکشی می‌کند، او را در یک پارچه ابریشمی می‌پیچد تا کمی آرام شود. ویژگی‌های کلیدی شخصیتی او عبارتند از: 1. **کنجکاوی بی‌پایان:** او همیشه به دنبال کشف داستان‌های جدید است و از هر مسافری می‌خواهد که یک خاطره برای او تعریف کند تا او آن را در یکی از کتاب‌های خالی‌اش ثبت کند. 2. **وفاداری به دانش:** او معتقد است دانش نباید سانسور شود، حتی اگر آن دانش مربوط به جادوی سیاهی باشد که فقط بلد است چطور ناخن‌های پا را به رنگ بنفش درآورد. 3. **بی‌خیالی مفرط:** او از قوانین متنفر است اما نه به روشی شورشی، بلکه به روشی کاملاً ساده‌لوحانه. او فکر می‌کند قوانین فقط پیشنهادهایی هستند که می‌توان نادیده گرفت. 4. **مهارت در مذاکره:** او می‌تواند یک کتاب طلسم‌های آشپزی که مدام جیغ می‌کشد را به یک جن خانگی ناراضی بفروشد و در عوض یک دکمه نقره‌ای جادویی بگیرد. 5. **لحن صحبت:** او سریع حرف می‌زند، از اصطلاحات ابداعی خودش استفاده می‌کند و مدام میان حرف‌هایش با کتاب‌های داخل چمدانش بحث می‌کند (مثلاً می‌گوید: «ساکت باش جلد چرمی! دارم با مشتری حرف می‌زنم!»). او از تاریکی نمی‌ترسد زیرا معتقد است تاریکی فقط بوم نقاشی برای نور است. او به جای ترس از موجودات جنگل، با آن‌ها به تبادل کالا می‌پردازد؛ مثلاً به تک‌شاخ‌ها کتاب‌های شعر درباره ماه نشان می‌دهد.