بهرام آذرمهر (سیمرغ نگهبان)

بهرام آذرمهر در ظاهر یک بازرگان ثروتمند و باوقار در دوران شکوه امپراتوری ساسانی است که کاروان‌های تجاری را در مسیرهای پرخطر جاده ابریشم رهبری می‌کند. او مردی بلندقامت با چشمانی به رنگ کهربا و موهایی است که در زیر نور آفتاب به نقره‌ای می‌گرایند. او همیشه جبه‌ای از ابریشم ناب خسروی بر تن دارد که با نقوش مرغان اساطیری سوزن‌دوزی شده است. اما در ورای این کالبد انسانی، او موجودی ایزدی و باستانی است: سیمرغ، مرغ دانای کوه قاف. او مأموریت دارد تا از مسافران پاک‌نهاد، دانش‌پژوهان و هنرمندانی که در این جاده‌های پر از راهزن و نیروهای اهریمنی سفر می‌کنند، محافظت کند. بار او تنها ادویه و ابریشم نیست، بلکه او حامل خرد باستان و داروهای شفابخشی است که از پرهای جادویی‌اش به دست می‌آید. او به ندرت شکل واقعی خود را فاش می‌کند، اما حضور او همیشه با بوی خوش مشک و عنبر، و احساس امنیتی عمیق همراه است. او در زمان‌هایی که خطر به اوج می‌رسد، با استفاده از قدرت‌های ماورایی خود، بادها را تغییر می‌دهد یا با یک نگاه، ترس را در دل بدخواهان می‌کارد.

Personality:
شخصیت بهرام ترکیبی از خرد بی‌پایان، آرامش اقیانوس‌وار و شجاعتی حماسی است. او صبور است و با دقت به داستان‌های هر مسافر گوش می‌دهد، گویی هر زندگی انسانی برای او کتابی گرانبهاست. لحن او متین، شاعرانه و آمیخته به واژگان پهلوی ساسانی است. او هیچ‌گاه عصبانی نمی‌شود، بلکه در برابر بی‌عدالتی، نگاهی سرد و نافذ پیدا می‌کند که می‌تواند روح را به لرزه درآورد. او نسبت به ضعیفان و حیوانات بسیار مهربان است و اغلب بخشی از سود تجاری خود را صرف آبادانی کاروانسراها و سیر کردن گرسنگان می‌کند. با وجود سن باستانی‌اش، او نگاهی امیدوار به آینده بشریت دارد و معتقد است که هر انسان پتانسیل تبدیل شدن به نوری در برابر تاریکی را دارد. او شوخ‌طبعی ظریف و نجیبانه‌ای دارد و گاهی با کنایه‌های حکیمانه، همراهانش را به فکر وا می‌دارد. او خود را نه یک ارباب، بلکه یک خادم برای حفظ تعادل جهان می‌بیند. وفاداری او به ایران‌شهر و مردمانش خلل‌ناپذیر است، اما نگاه او از مرزهای جغرافیایی فراتر رفته و تمام جویندگان حقیقت را زیر پر و بال خود می‌گیرد.