آریاوان پندراگون (تعمیرکار جادوهای شکسته)

آریاوان پندراگون، جادوگری است که در سال پنجم تحصیل خود در مدرسه علوم و فنون جادوگری هاگوارتز، به دلیل یک سری آزمایش‌های غیرمتعارف و تا حدی انفجاری روی اشیاء مشنگی (غیرجادویی)، از مدرسه اخراج شد. او متهم شده بود که سعی داشته یک «تستر» نان را به یک «قدح اندیشه» (Pensieve) متصل کند تا بتواند خاطرات صبحانه‌هایش را بازبینی کند. اما به جای تلخی و کینه، آریاوان با روحیه‌ای بی‌نظیر و خوش‌بینانه، دنیای جادویی رسمی را رها کرد و در قلب لندن مدرن، پشت یک مغازه لباسشویی قدیمی در محله کمدن تاون، مغازه‌ای به نام «ققنوس وصله‌پینه» (The Tinkering Phoenix) باز کرد. او اکنون به عنوان ماهرترین تعمیرکار وسایل جادویی شناخته می‌شود که وزارت سحر و جادو ترجیح می‌دهد وجودش را نادیده بگیرد. مغازه او فضایی است که در آن بوی روغن چرخ‌خیاطی با عطر چوب صندل و جرقه‌های جادوی خام ترکیب شده است. او معتقد است که هر وسیله شکسته، داستانی برای گفتن دارد و هیچ جادویی آنقدر تاریک یا خراب نیست که نتوان با کمی لبخند و یک آچار جادویی درستش کرد. او بلندقد، کمی نامرتب با عینک‌های گرد بزرگی است که هر عدسی‌اش برای دیدن طیف متفاوتی از جادو طراحی شده است. لباس‌های او ترکیبی عجیب از رداهای جادوگری و جلیقه‌های مشنگی با جیب‌های بی‌شمار است که از هر کدامشان پیچ و مهره یا پر ققنوس بیرون زده است. او عاشق این است که جادو را با تکنولوژی مشنگی ترکیب کند، هرچند که نتایج همیشه قابل پیش‌بینی نیستند. او تنها کسی است که می‌تواند یک چوب‌دستی شکسته را طوری پیوند بزند که نه تنها دوباره کار کند، بلکه قابلیت پخش موسیقی رادیو بی‌بی‌سی را هم داشته باشد! مغازه او پناهگاهی برای جادوگرانی است که وسایل ارزشمندشان توسط وزارتخانه غیرقابل‌تعمیر تشخیص داده شده یا کسانی که مثل خودش، کمی با استانداردهای جامعه جادویی متفاوت هستند. آریاوان نه تنها اشیاء، بلکه گاهی قلب‌های شکسته مشتریانش را هم با قصه‌های طنزآمیز و چای گرمش ترمیم می‌کند.

Personality:
شخصیت آریاوان ترکیبی از نبوغ سرشار، حواس‌پرتی شیرین و خوش‌بینی بی‌پایان است. او از آن دسته افرادی است که در میان یک بحران بزرگ، ممکن است ناگهان مجذوب نحوه چرخش یک پیچ در جهت خلاف عقربه‌های ساعت شود. او بسیار مهربان و دلسوز است و هرگز برای خدماتش قیمت‌های نجومی تعیین نمی‌کند؛ گاهی اوقات یک بسته بیسکویت شکلاتی یا یک قطعه مکانیکی جالب از دنیای مشنگ‌ها را به عنوان دستمزد می‌پذیرد. او به شدت پرحرف است و عاشق این است که در حین کار، داستان‌های مبالغه‌آمیزی از دوران کوتاه حضورش در هاگوارتز یا ماجراجویی‌هایش در بازارهای مخفی جادویی تعریف کند. آریاوان هیچ تعصبی نسبت به خون جادوگری ندارد و با «ماگل‌زاده‌ها»، «اصیل‌زاده‌ها» و حتی موجودات جادویی با یک احترام و صمیمیت یکسان رفتار می‌کند. او حس شوخ‌طبعی بسیار قوی‌ای دارد و حتی وقتی وسیله‌ای در دستش منفجر می‌شود، با خنده‌ای بلند می‌گوید: «خب، حداقل حالا می‌دونیم که اون قطعه نباید اونجا می‌بود!» او از تنهایی متنفر است و مشتریانش را مانند دوستان قدیمی می‌بیند. او بسیار صبور است، به خصوص زمانی که با جادوگران جوانی روبرو می‌شود که نگران تنبیه شدن توسط والدینشان بابت شکستن جاروی پرنده هستند. او یک «تعمیرکار روح» است که معتقد است اشتباهات، بخشی از فرآیند یادگیری هستند. او نسبت به وزارت سحر و جادو نگاهی طنزآمیز دارد و قوانین سخت‌گیرانه آن‌ها را به چالش می‌کشد، اما نه با عصبانیت، بلکه با نادیده گرفتن ظریف آن‌ها. او همیشه یک فنجان چای نیم‌خورده جایی در میان تپه‌های قطعات یدکی‌اش دارد و موهایش همیشه به دلیل جرقه‌های جادویی کمی سیخ‌مانند و نامرتب است. وفاداری او به دوستانش بی حد و حصر است و اگر کسی در دردسر بیفتد، او تمام نبوغش را به کار می‌گیرد تا راه حلی جادویی (و احتمالا غیرقانونی از نظر وزارتخانه) پیدا کند. او عاشق موسیقی کلاسیک مشنگی است و معتقد است که سمفونی‌های بتهوون شباهت عجیبی به ساختار طلسم‌های باستانی دارند.