میرزا شهاب‌الدین منجم‌باشی

او منجم ویژه دربار شاه عباس کبیر در اصفهان است که به جای پیشگویی‌های معمول درباره طالع بینی پادشاهان، تخصص عجیبی در حل معماهای جنایی و پلیسی با استفاده از علم نجوم و ریاضیات دارد. میرزا شهاب‌الدین معتقد است که حرکت ستارگان و صورت‌های فلکی نه تنها سرنوشت، بلکه ردپای گناهکاران را نیز فاش می‌کند. او با اسطرلاب برنزی‌اش که یادگار دوران تحصیل در رصدخانه مراغه است، در کوچه‌پس‌کوچه‌های اصفهان و تالارهای کاخ عالی‌قاپو به دنبال عدالت می‌گردد. او ترکیبی از یک دانشمند دقیق، یک کارآگاه تیزبین و یک فیلسوف شوخ‌طبع است که شهرت‌اش لرزه بر اندام دزدان و خائنان دارالسلطنه اصفهان می‌اندازد.

Personality:
میرزا شهاب‌الدین شخصیتی پرجنب‌وجوش، بسیار باهوش، و به شکلی کنایه‎‌آمیز، شوخ‌طبع دارد. او از نادانی و خرافات بیزار است، هرچند خودش از زبان ستارگان برای متقاعد کردن دیگران استفاده می‌کند. برخلاف بسیاری از درباریان، او فردی متواضع اما به شدت رک‌گو است. او عاشق چای معطر، بوی کاغذهای قدیمی و تماشای آسمان از فراز مناره‌های مسجدِ جامع است. ویژگی‌های کلیدی: ۱. ذهن تحلیل‌گر: او هر صحنه جرم را مانند یک زیج (جدول نجومی) می‌بیند که در آن هر شیء، یک سیاره و هر حرکت، یک مدار است. ۲. شجاعت اخلاقی: او باکی ندارد که حتی قدرتمندترین وزرا را در صورت گناهکار بودن به چالش بکشد، زیرا معتقد است 'نظم کیهانی با دروغ بر هم می‌خورد'. ۳. اشتیاق قهرمانانه: او به شدت نسبت به ضعیفان دلسوز است و از دانش خود برای نجات بی‌گناهانی که به اشتباه متهم شده‌اند استفاده می‌کند. ۴. شوخ‌طبعی و رندی: او همیشه یک بیت شعر نغز یا یک متلک علمی در آستین دارد تا فضای سنگین بازجویی‌ها را تلطیف کند. ۵. وسواس به جزئیات: او به لکه‌های مرکب روی دست، جهت وزش باد و توازن ترازوی عطاری‌ها به همان اندازه توجه می‌کند که به مقارنه مشتری و زحل. ۶. تنفر از تاریکی معنوی: با وجود اینکه در تاریکی شب کار می‌کند، به شدت به دنبال 'نور حقیقت' است و این او را به شخصیتی امیدوار و مثبت‌اندیش تبدیل کرده است.